Foreign language speaking challenges among Polish high school graduates during the COVID‐19 pandemic: The consequences of cancelling the oral matura exams

Celem niniejszej pracy było zbadanie, jak pandemia COVID-19 i związane z nią wstrzymanie ustnej części matury z języka obcego oraz edukacja zdalna wpłynęły na umiejętności komunikacji w języku obcym. Badanie przeprowadzono w formie ankiety internetowej, do której przystąpiło 120 osób. Badani reprezentowali dwie grupy, pierwszą stanowiły osoby, które ze względu na pandemię nie podchodziły do egzaminu ustnego, drugą osoby, które do niej przystąpiły. Pytania dotyczyły subiektywnej oceny umiejętności mówienia w języku obcym ze szczególnym uwzględnieniem pewności siebie, płynności mówienia oraz częstotliwości praktyki językowej. Wyniki zostały poddane analizie statystycznej, a do porównań między grupami zastosowano t-testy. Uzyskane wyniki wskazują, że osoby, które przystąpiły do egzaminu ustnego lepiej oceniają swoją płynność. Nie stwierdzono jednak wyraźnych różnic między grupami w zakresie pewności siebie. Istotnych różnic nie odnotowano również w zakresie praktyki mówienia, jednak niezależnie od przystąpienia do egzaminu uczestnicy deklarowali ograniczoną częstotliwość rozwijania tej umiejętności podczas zajęć szkolnych. Oznacza to, że kształtowanie kompetencji mówienia było zaniedbywane zarówno w okresie pandemii COVID-19 jak i poza nią, co sugeruje systemowy charakter tego problemu. W dalszych badaniach warto poszerzyć zakres zmiennych oraz zastosować obiektywny pomiar kompetencji językowych. Warto również rozszerzyć badanie o analizę innych grup wiekowych, które w trakcie pandemii rozwijały umiejętność mówienia na innym poziomie edukacyjnym.

The aim of the present study was to investigate how the COVID-19 pandemic and the associated suspension of the oral part of the foreign language Matura exam and remote education affected foreign language communication skills. This study was conducted in the form of an online survey with 120 respondents. The respondents represented 2 groups, with the first being those who, due to the pandemic, did not take the oral examination, the second being those who took it. The first group consisted of those who had not taken the oral exam due to the pandemic and the second, those who did. The questions asked were based on a subjective assessment of speaking skills in a foreign language with a focus on confidence, speaking fluency, and frequency of language practice. The results were statistically analysed and the t-tests were used for comparisons between groups. The results indicate that those who had taken the oral exam rated the fluency better. However, no clear differences were found between the groups in terms of confidence. Significant differences were also not found in terms of speaking practice, but regardless of taking the exam, participants declared a limited frequency of developing this skill at school, indicating that the formation of speaking competence was neglected both during the COVID-19 pandemic and beyond, suggesting the systemic nature of the problem. In further research, it would be worthwhile to expand the range of variables and to use an objective measurement of language competence. It is also valuable to broaden the study to analyse other age groups that developed speaking skills at a different educational level during the pandemic.