Mieszkanie w Holandii. Doświadczenia polskich studentów zagranicznych w obliczu kryzysu mieszkaniowego

W obliczu kryzysu mieszkaniowego w Holandii zapotrzebowanie na mieszkanie znacznie wzrosło, wraz z powiększającą się liczbą studentów zagranicznych. Studenci to także konsumenci mieszkaniowi, którzy posiadają rolę miastotwórczą. Potencjalnymi formami mieszkaniowymi, które student wybiera przeprowadzając się do miasta akademickiego są: akademik, kawalerka, mieszkanie ze znajomym lub partnerem, współzamieszkiwanie „peer-sharing”, pomieszkiwanie na „waleta”. Inną koncepcją opisującą doświadczenia mieszkaniowe studentów jest Nie-dom, lub inaczej dom migracyjny, który jest traktowany jako podstawa i ważny czynnik nakreślający dalsze doświadczenia migracyjne w kraju przyjmującym. W celu odpowiedzenia na pytania badawcze, tj jakie były największe wyzwania studentów związane z migracją edukacyjną do Holandii i jak warunki mieszkaniowe wpłynęły na proces adaptacji i ogólną jakość życia, zostały przeprowadzone wywiady z polskimi studentami zagranicznymi zamieszkujących w Holandii. Największym wyzwaniem osób podczas migracji było mieszkanie oraz sam proces adaptacyjny, a w niektórych przypadkach mieszkanie może też „blokować” możliwość adaptacji. Mieszkanie w akademiku na pierwszym roku jest najczęściej wybieraną formą mieszkaniową. W latach 2021-2023 znalezienie własnego mieszkania było dużym wyzwaniem, które jak określają zależało od „szczęścia”. W przypadku wynajmowanych mieszkań kontakt z właścicielem mieszkania i dogodne warunki mieszkaniowe, z miejscem odosobnienia były oceniane jako rarytas mieszkaniowy. Wizja mieszkania na „rok” jest normą wśród praktyk zamieszkiwania studentów.