Analiza Koncertu na fortepian i orkiestrę Henryka Warsa

Henryk Wars (1902-1977) jest znanym polskim kompozytorem muzyki rozrywkowej i filmowej z okresu międzywojennego, najwybitniejsze jego piosenki to: Miłość Ci wszystko wybaczy, Umówiłem się z nią na dziewiątą, Ach, jak przyjemnie. W 2005 r. w Polsce premierę miały jego utwory orkiestrowe, które skomponował po wojnie mieszkając w Stanach Zjednoczonych (napisał symfonię, suitę orkiestrową, elegię i inne drobne utwory). W jego dorobku artystycznym ważne miejsce zajmuje Koncert na fortepian i orkiestrę. W swojej pracy zajęłam się właśnie tym utworem. Poddałam go wszechstronnej analizie, która obejmuje formę utworu, materiał muzyczny wykorzystany przez kompozytora, podobieństwa do dzieł muzycznych innych twórców i ich warsztatów kompozytorskich, między innymi do Richarda Addinsella, Roberta Schumanna, Sergiusza Rachmaninowa czy Maurice’a Ravela. W pracy przedstawiona jest również biografia kompozytora oraz współczesna recepcja omawianego utworu przez dyrygentów i pianistów, którzy na przestrzeni lat wykonywali Koncert na fortepian i orkiestrę. Wśród podjętych przez nich problemów znajduje się między innymi kwestia małej popularności tego utworu i nikłej częstotliwości umieszczania go w programach koncertowych.

Henryk Wars (1902-1977) is a well-known Polish composer of popular and film music from the interwar period. His most famous songs include: Miłość Ci wszystko wybaczy (Love Will Forgive You Everything), Umówiłem się z nią na dziewiątą (I Made a Date with Her for Nine), and Ach, jak przyjemnie (Oh, How Pleasant). In 2005, his orchestral works, which he composed after the war while living in the United States (he wrote a symphony, an orchestral suite, an elegy, and other minor works), premiered in Poland. His Concerto for Piano and Orchestra occupies an important place in his artistic output. In my work, I focused on this particular piece. I subjected it to a comprehensive analysis, which covers the form of the work, the musical material used by the composer, similarities to the musical works of other composers and their compositional techniques, including Richard Addinsell, Robert Schumann, Sergei Rachmaninoff, and Maurice Ravel. The thesis also presents the composer's biography and the contemporary reception of the work by conductors and pianists who have performed the Concerto for Piano and Orchestra over the years. Among the issues they raise is the question of the work's low popularity and the fact that it is rarely included in concert programs.