„Nowa polityka polonijna” — obszar tworzenia wspólnoty czy przestrzeń gry interesów?

Polityka polonijna podlegała od 1989 r. istotnym przemianom, które znalazły wyraz, z jed-nej strony, w treści kluczowych dokumentów zawierających jej założenia, z drugiej zaś — wpraktyce jej realizacji. Ostanie 25 lat pozwoliło obserwować również znaczące zmiany instytucjonalne w systemie realizacji tego obszaru polityki zagranicznej, które można nazwać tworzeniem „nowej polityki polonijnej”. Procesy te charakteryzują się odejściem od postrzeganiapolityki polonijnej w kategoriach aksjologicznie warunkowanych zobowiązań państwa polskiego wobec Polonii oraz opieki nad nią na rzecz definiowania jej jako instrumentu realizacji polityki państwa polskiego i polskiej racji stanu. Jednym z wymiarów tych przemian jest także redefinicja Polonii i Polaków za granicą jako specyficznie rozumianej wspólnoty.