'Stół’ w kulturze i języku tureckim używanym w Turcji

Praca przedstawia znaczenie stołu oraz przestrzeni spożywania posiłków w kulturze tureckiej. Analizowane są cztery kluczowe pojęcia w języku tureckim: masa, sofra, sini i sehpa, które odzwierciedlają różnorodne sposoby organizowania wspólnego posiłku oraz typy stołów i stolików używanych w Turcji. Zwrócono uwagę na ich pochodzenie, znaczenia, funkcje gramatyczne oraz obecność w przysłowiach i wyrażeniach idiomatycznych. Omówione zostały również przemiany praktyk stołowania się zaczynając od opisania tradycji koczowniczych po współczesny model inspirowany wzorcami zachodnimi. Analiza opiera się na materiałach językoznawczych, kulturowych i antropologicznych, a także na najnowszych badaniach społecznych.

This thesis explores the cultural significance of the table and dining spaces in Turkish society. It analyzes four key terms in the Turkish language masa, sofra, sini, and sehpa which reflect various ways of organizing communal meals and the types of tables and small stands used in Türkiye. Particular attention is given to their origins, meanings, grammatical functions, and appearances in proverbs and idiomatic expressions. The study also examines the transformations in dining practices, tracing the evolution from nomadic traditions to modern forms influenced by Western models. The analysis is based on linguistic, cultural, and anthropological materials, as well as recent sociological research.