Sposoby opisywania kobietobójstw (zabójstw kobiet) w mediach internetowych, na przykładzie artykułów Onetu, Wirtualnej Polski i Interii z lat 2023-2025

Praca analizuje sposób relacjonowania kobietobójstw (zabójstw kobiet) przez trzy portale informacyjne („Onet”, „Interia”, „Wirtualna Polska”) w latach 2023–2025. Część teoretyczna przeprowadza semantyczną analizę pojęcia kobietobójstwa oraz szeroko omawia je jako kategorię kryminologiczną, społeczną i feministyczną. Praca rozważa także wpływ mediów na kształtowanie rzeczywistości, w tym społecznego odbioru zjawiska przemocy wobec kobiet. Na podstawie 90 artykułów przeprowadzono analizę nagłówków i leadów, według sześciu kategorii „szkodliwych narracji” opisanych przez Alicję Serafin (makabryzacji, romantyzacji, trywializacji, humoryzacji, sensacjonalizmu, stereotypizacji i stygmatyzacji) oraz uzupełniających kryteriów autorskich. Badanie wykazało dominację w artykułach sensacjonalizmu (76 proc.) i makabryzacji (49 proc.), przy jednoczesnym niemal całkowitym braku zaznaczenia strukturalnego (wbudowanego w systemy społeczne i polityczne) kontekstu przemocy wobec kobiet.

The paper analyses the way in which femicides (killings of women) are reported by three Polish news portals — Onet, Interia, and Wirtualna Polska — between 2023 and 2025. The theoretical framework conducts a semantic analysis of the concept of femicide and discusses it extensively as a criminological, social, and feminist category. The paper also considers the influence that media have on shaping reality, including the public perception of violence against women. Based on 90 articles, an analysis of headlines and leads was carried out according to six categories of harmful narratives identified by Alicja Serafin — sensationalism, macabrism, romanticisation, trivialisation, humorisation, stereotyping and stigmatisation — supplemented by additional author-defined criteria. The study revealed a dominance of sensationalism (76%) and macabrism (49%) in the articles, alongside an almost complete absence of any acknowledgement of the structural context of violence against women — that is, violence embedded in social and political systems.