Polityczny wymiar zabierania głosu w przestrzeni publicznej w ujęciu feministycznym

Praca ta poświęcona jest kwestii społecznego statusu kobiecego głosu pojawiającego się w przestrzeni publicznej. Praca ma na celu zbadanie zjawiska, jakim jest publiczny krzyk kobiet występujący jako forma protestu w ciągu ostatnich kilku lat w Polsce i za granicą. W pierwszej części pracy znalazły się teoretyczne rozważania o politycznym charakterze głosu, jego związku z władzą oraz społecznym postrzeganiu głosu przez pryzmat płci. W drugiej części przeprowadzona została analiza wybranych przykładów kobiecego krzyku – „minuty krzyku dla Białorusi” Jany Shostak, praktyk protestacyjnych podczas Strajku Kobiet, „masowego krzyku” Szwajcarek oraz projektu amerykańskiej artystki Whitney Bradshaw pt. OUTCRY. W zakończeniu znalazły się rozważania na temat mocy sprawczej kobiecego krzyku oraz jego potencjału emancypacyjnego.

This thesis explores the issue of the social status of women's voice appearing in public sphere. The work aims to explore the phenomenon of women's public screaming occurring as a form of protest over the past few years in Poland and abroad. The first part of the paper includes theoretical reflections on the political character of voice, its relation to power and the social perception of voice through the prism of gender. The second part analyses selected examples of women's screaming - Jana Shostak's 'minute of screaming for Belarus', the protest practices during the Women's Strike, the 'mass screaming' of Swiss women and American artist Whitney Bradshaw's project OUTCRY. It concludes with reflections on the causal power of the female scream and its emancipatory potential.