Kryminalizacja zabójstwa drogowego jako przejaw populizmu penalnego

Przedmiotem niniejszej pracy jest prawnokarna analiza postulatu kryminalizacji tzw. „zabójstwa drogowego” w polskim prawie karnym, rozpatrywanego w kontekście zjawiska populizmu penalnego. Opracowanie składa się ze wstępu, trzech rozdziałów oraz zakończenia. W rozdziale pierwszym omówiono podstawy odpowiedzialności karnej za zdarzenia drogowe ze skutkiem śmiertelnym, w tym znamiona przestępstwa wypadku komunikacyjnego (art. 177 § 2 k.k.) oraz jego stronę podmiotową, scharakteryzowano zbrodnię zabójstwa w świetle teorii zamiaru ewentualnego (art. 148 § 1 k.k.), a także poddano analizie konstrukcję oraz celowość wprowadzenia art. 177 § 2a k.k. i art. 178d k.k. Rozdział drugi poświęcono mechanizmowi populizmu penalnego jako zjawisku społeczno-politycznemu. Przedstawiono w nim genezę tego fenomenu, rolę mediów w kreowaniu „moralnej paniki” oraz przebieg polskiej debaty o „zabójstwie drogowym” z lat 2023–2025, którą skonfrontowano z danymi statystycznymi Komendy Głównej Policji oraz z krytyczną oceną sondażu opinii publicznej przeprowadzonego w okresie wzmożenia emocjonalnego po nagłośnionych medialnie wypadkach drogowych. W rozdziale trzecim przeprowadzono analizę dwóch inicjatyw legislacyjnych: ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego, ocenianej jako przejaw legislacji penalno-populistycznej, oraz poselskiego projektu nowelizacji Kodeksu karnego z dnia 30 października 2024 r. (druk sejmowy nr 830), wprowadzającego art. 173a k.k., który zbadano pod kątem naruszenia zasady określoności, zasady proporcjonalności kar oraz konstytucyjnych gwarancji procesowych oskarżonego.