Wzrost responsywności jako efekt udziału w treningu umiejętności psychoterapeutycznych

Responsywność to konstrukt zyskujący na znaczeniu w kontekście praktyki psychoterapeutycznej, jednak dotychczas niezbadany jako umiejętność możliwa do rozwijania w ramach treningu psychoterapeutycznego. Celem niniejszego badania było sprawdzenie, czy poziom responsywności wzrasta w wyniku treningu umiejętności psychoterapeutycznych opartych na zasadach praktyki celowej. Zastosowano schemat quasi-eksperymentalny z pomiarem przed i po interwencji. W badaniu wzięło udział 18 studentów 4. roku psychologii, którzy uczestniczyli w 30-godzinnym treningu. Oceniano zmiany w poziomie responsywności oraz analizowano jej związki z konstruktami teoretycznie powiązanymi: jakością przymierza terapeutycznego, empatią poznawczą i uważnością. Badanie wykazało istotny wpływ treningu na wzrost responsywności. Nie stwierdzono istotnych statystycznie korelacji między responsywnością a pozostałymi konstruktami. Uzyskane rezultaty podkreślają znaczenie włączania elementów treningu responsywności do programów kształcenia przyszłych psychoterapeutów.

Responsiveness is a construct gaining importance in the context of psychotherapeutic practice, but it has not yet been empirically explored as a trainable skill within psychotherapy training. The present study aims to examine whether the level of responsiveness increases as a result of a helping skills training program based on the principles of deliberate practice. A pretest-posttest quasi-experimental design was employed. The sample consisted of 18 fourth-year psychology students who participated in a 30-hour training. Changes in responsiveness were measured, along with its associations with theoretically related constructs—the quality of the therapeutic alliance, cognitive empathy, and mindfulness. The results demonstrated a significant increase in responsiveness following the training. No statistically significant correlations were found between responsiveness and the other constructs. These findings highlight the relevance of incorporating responsiveness training components into educational programs for future psychotherapists.