L’impact de la Théorie d’autodétermination de Ryan et Deci (1985) sur les pratiques de classe dans l’enseignement/apprentissage du français langue étrangère

Niniejsza praca analizuje wpływ Teorii Autodeterminacji autorstwa Edwarda L. Deciego i Richarda M. Ryana na praktykę nauczania języka francuskiego jako obcego. Głównym celem jest wykazanie, że zaspokojenie trzech podstawowych potrzeb psychologicznych - autonomii, kompetencji i relacji - pozwala na transformację procesów pedagogicznych, sprzyjając motywacji wewnętrznej oraz redukcji lęku językowego. Praca podkreśla spójność TAD z podejściem zadaniowym opisanym w Europejskim Systemie Opisu Kształcenia Językowego (Rada Europy, 2003), który pozycjonuje ucznia jako aktywnego aktora społecznego. W opracowaniu omówiono strategie dydaktyczne, takie jak stosowanie autentycznych zadań, pozytywny feedback, autoewaluacja oraz rola nauczyciela jako facylitatora, które wspólnie tworzą optymalne środowisko do nauki i wszechstronnego rozwoju ucznia.

This paper explores the impact of Self-Determination Theory (SDT), developed by Edward L. Deci and Richard M. Ryan, on French as a Foreign Language (FLE) classroom practice. It posits that satisfying three basic psychological needs – autonomy, competence, and relatedness – transforms pedagogical approaches to foster self-determined motivation, reduce language anxiety, and enhance the joy of learning. This framework aligns with the action-oriented approach of the CEFR (Council of Europe, 2001), which views the learner as a social actor involved in authentic tasks. The study highlights specific classroom practices, including authentic collaborative tasks, informative feedback, and the teacher’s role as a facilitator, which together create an optimal environment for both linguistic success and the overall personal development of the learner.

Ce mémoire examine l’impact de la Théorie de l'Autodétermination (TAD) de E. Deci et R. Ryan sur les pratiques de classe en français langue étrangère (FLE). Nous postulons que l'intégration des principes de cette théorie - centrée sur la satisfaction des trois besoins psychologiques fondamentaux : l’autonomie, la compétence et la relation - permet de favoriser une motivation plus autodéterminée, de réduire l'anxiété linguistique et d'accroître le plaisir d’apprendre. Ce cadre théorique s’aligne avec l’approche actionnelle du CECR (Conseil de l’Europe, 2001), qui positionne l’apprenant comme un acteur social engagé dans les tâches authentiques. Le travail montre comment des pratiques telles que l'évaluation positive, la collaboration entre les pairs et le rôle de médiateur joué par l’enseignant créent un environnement efficace, favorisant un apprentissage tout au long de la vie.