Optymalizacja czujnika 1-metylo-4-nitrozopiperazyny z zastosowaniem polimerów modyfikowanych molekularnie

W niniejszej pracy wykonałem badania nad zastosowaniem polimerów wdrukowanych molekularnie do konstrukcji czujnika do wykrywania 1-metylo-4-nitrozopiperazyny - szeroko rozpowszechnionego zanieczyszczenia antybiotyków wykorzystywanych w leczeniu gruźlicy. Wyznaczyłem takie parametry analityczne czujnika jak limit detekcji oraz oznaczalności, powtarzalność metody syntezy, wpływ sposobu przechowania na sygnał czujnika, selektywność względem różnych substancji, wpływ buforu na charakterystykę sygnału oraz morfologią powierzchni. Do bezpośredniego wykrywania docelowego związku przeprowadziłem pomiary metodami elektrochemicznymi, takimi jak woltamperometria cykliczna (CV), woltamperometria pulsowa różnicowa (DPV) oraz elektrochemiczna spektroskopia impedancyjna (EIS). Do określania morfologii powierzchni użyłem mikroskopu sił atomowych (AFM) oraz skaningowego mikroskopu elektronowy (SEM). W pracy udało się uzyskać obiecujące wyniki, które przybliżają nas do celu badań, czyli prostego i efektywnego czujnika pozwalającego na łatwe oznaczanie zanieczyszczeń w antybiotykach.

In this paper, I counducted reasearch on application of a molecularly imprinted polymer to create a chemosensor for detecting 1-methyl-4-nitrosopiperazine. It is a widely spread contaminant of antibiotics used in tuberculosis treatement. I have determined such analytical parameters of the sensor as limit of detection, limit of quantitation, selectivity towards different molecules, impact of storage on the analytical signal, impact of buffer on signal characteristics, and surface morphology. For direct detection of the target molecule I used electrochemical methods such as cyclic voltammetry (CV), differential pulse voltammetry (DPV) and electrochemical impedance spectroscopy (EIS). For surface morphology determination, I employed atomic forces microsope and scanning electron microscope. In my research, I have managed to achive promising results. They bring us closer to the goal of the thesis, which is a simple and effective chemosensor. It should enable us to eaisly and cheaply detect contaminations in antitubercular drugs.