Nowa ekologia mediów w polityce medialnej pod wpływem sztucznej inteligencji w wybranych systemach medialnych – studia przypadków Unii Europejskiej, Chin i Stanów Zjednoczonych

Praca licencjacka poświęcona jest analizie wpływu sztucznej inteligencji na współczesne systemy medialne oraz polityki regulacyjne dotyczące SI w Unii Europejskiej, Stanach Zjednoczonych i Chinach. Głównym przedmiotem badań są modele regulacji oraz wykorzystania sztucznej inteligencji w mediach w odmiennych systemach politycznych i medialnych. Celem pracy było określenie, w jaki sposób różnice polityczne, prawne i kulturowe wpływają na wdrażanie i funkcjonowanie SI w sektorze medialnym oraz na kształt polityk regulacyjnych. W pracy zastosowano metodologię studium przypadku trzech podmiotów międzynarodowych – Unii Europejskiej, Stanów Zjednoczonych i Chin – w celu porównania modeli regulacji oraz wykorzystania sztucznej inteligencji w mediach. W pracy wykorzystano literaturę naukową, raporty międzynarodowe, akty prawne, dokumenty strategiczne oraz materiały instytucji krajowych i międzynarodowych dotyczące sztucznej inteligencji i mediów. Istotnym elementem metodologii była również analiza dokumentów i regulacji prawnych oraz analiza treści według opracowanego klucza kategoryzacyjnego. Analiza wykazała, że sztuczna inteligencja odgrywa coraz większą rolę w procesach tworzenia, dystrybucji i personalizacji treści medialnych, jednocześnie generując zagrożenia związane z dezinformacją, algorytmiczną stronniczością oraz problemem odpowiedzialności za działanie systemów SI. Praca wskazuje, że Unia Europejska rozwija model regulacyjny oparty na ochronie praw podstawowych i przejrzystości, Stany Zjednoczone preferują podejście bardziej rynkowe, natomiast Chiny opierają rozwój SI na kontroli państwowej i nadzorze nad przepływem informacji. Wyniki badań pokazują, że sztuczna inteligencja stała się istotnym elementem przekształcania współczesnego systemu medialnego, wpływając na procesy tworzenia, selekcji i dystrybucji treści, a także na relacje między nadawcami, platformami cyfrowymi i odbiorcami. Praca podkreśla znaczenie polityk medialnych wobec SI jako narzędzia kształtowania nowej ekologii mediów, w której technologie algorytmiczne odgrywają coraz większą rolę w organizacji przepływu informacji oraz w określaniu warunków uczestnictwa w sferze publicznej.

This bachelor's thesis is devoted to the analysis of the impact of artificial intelligence on contemporary media systems and the regulatory policies concerning AI in the European Union, the United States, and China. The main subject of the research comprises regulatory models and the use of artificial intelligence in media across different political and media systems. The aim of the thesis is to determine how political, legal, and cultural differences influence the implementation and functioning of AI in the media sector, as well as the shape of regulatory policies. The thesis employs a case study methodology involving three international entities – the European Union, the United States, and China – in order to compare regulatory models and the use of artificial intelligence in media. The thesis draws on scholarly literature, international reports, legal acts, strategic documents, and materials from national and international institutions concerning artificial intelligence and media. A significant element of the methodology was also the analysis of documents and legal regulations, as well as content analysis based on a developed categorisation key. The analysis has shown that artificial intelligence plays an increasingly significant role in the processes of content creation, distribution, and personalisation, while simultaneously generating threats related to disinformation, algorithmic bias, and the problem of accountability for the operation of AI systems. The thesis indicates that the European Union is developing a regulatory model based on the protection of fundamental rights and transparency, the United States prefers a more market-oriented approach, whereas China bases its AI development on state control and oversight over the flow of information. The research findings show that artificial intelligence has become a significant factor in the transformation of the contemporary media system, affecting the processes of content creation, selection, and distribution, as well as the relationships between broadcasters, digital platforms, and audiences. The thesis emphasises the importance of media policies towards AI as a tool for shaping a new media ecology, in which algorithmic technologies play an increasingly prominent role in organising the flow of information and in determining the conditions for participation in the public sphere.