Design na scenie społecznej. Analiza w perspektywie teorii dramaturgicznej Ervinga Goffmana.

Praca podejmuje próbę połączenia perspektywy socjologii rzeczy i nauk o projektowaniu poprzez analizę roli designu w konstruowaniu fasady osobistej. Wykorzystując teorię dramaturgiczną Ervinga Goffmana, zaprezentowano perspektywę procesu projektowego, zwracając uwagę na sposób, w jaki użytkownicy dobierają przedmioty do komunikowania swojej tożsamości. Badanie jakościowe przeprowadzone wśród przedstawicieli pokolenia Millenialsów koncentrowało się na świadomości wykorzystywania designu jako narzędzia komunikacji niewerbalnej, postrzeganiu własnej roli w projektowaniu fasady oraz zgodności intencji aktora z odbiorem publiczności. Wyniki wskazują, że projektowanie fasady stanowi świadomy proces, a design pełni istotną funkcję społeczną obok funkcji użytkowej i estetycznej.

This thesis explores the intersection of the sociology of objects and design studies by examining the role of design in the construction of the personal front. Building on Erving Goffman's dramaturgical theory, it introduces the perspective of the design process, focusing on how individuals select objects to communicate their identities. A qualitative study conducted among members of the Millennial generation explored participants' awareness of using design as a tool of nonverbal communication, their perception of their own role in designing the personal front, and the correspondence between the actor's intended self-presentation and the audience's interpretation. The findings indicate that designing the personal front is a conscious process and that design serves an important social role beyond its practical purposes and aesthetic functions.