Samokształcenie w grupie ST-53. Nieformalne metody rozwoju artystycznego na Górnym Śląsku po 1945 roku

W pracy omówione zostało samokształcenie w grupie ST–53. Celem analizy jest określenie nieformalnych metod edukacji artystycznej formacji. Struktura pracy obejmuje dwa rozdziały. Pierwszy rekonstruuje chronologiczną ewolucję postawy samokształceniowej Grupy w kontekście Teorii widzenia Władysława Strzemińskiego. Drugi omawia metody samorozwoju grupy w ujęciu problemowym. Analiza teoretyczna została osadzona w koncepcji globalnej historii sztuki Piotra Piotrowskiego i uzupełniona kategoriami realizmu krytycznego Hala Fostera i Bertolda Brechta. Omawiane w pracy źródła obejmują materiały archiwalne, wspomnieniowe i epistolarne – w zestawieniu z Historią ST-53 Klaudiusza Jędrusika. Wyniki badań poszerzają dotychczasowy dyskurs, ukazując samokształcenie jako kluczową ramę interpretacyjną ST–53.

The paper discusses self-education in the ST–53 group. The aim of the analysis is to identify informal methods of artistic education in the group. The paper consists of two chapters. The first reconstructs the chronological evolution of the Group's self-education approach in the context of Władysław Strzemiński's Theory of Vision. The second discusses the group's methods of self-development in terms of problems. The theoretical analysis is based on Piotr Piotrowski's concept of global art history and supplemented with Hal Foster and Bertolt Brecht's categories of critical realism. The sources discussed in the thesis include archival, memoir, and epistolary materials, in conjunction with Klaudiusz Jędrusik's History of ST-53. The results of the research expand the existing discourse, presenting self-education as a key interpretative framework for ST-53.