Dyskryminacja kobiet w Turcji w kulturze popularnej na przykładzie wybranych seriali tureckich.

Praca dotyczy dyskryminacji kobiet w Turcji w kulturze popularnej. Jej celem jest przedstawienie przejawów tego rodzaju dyskryminacji na przykładzie wybranych seriali tureckich tj. „Sen Anlat Karadeniz”, „Yalı Çapkını”, „Doğduğun Ev Kaderindir”. Należą do nich takie zachowania jak przemoc fizyczna i psychiczna, molestowanie, ograniczenie prawa do nauki i swobodnego wychodzenia z domu, przymus zamążpójścia, a ich częstotliwość jest nieregularna. Role społeczne postaci żeńskich i męskich są ujmowane za pomocą stereotypów, co również jest formą dyskryminacji. W pracy uwzględniono także kontekst społeczny, prawny i kulturowy, mający znaczenie dla kształtowania się pozycji społecznej kobiet w Turcji. Seriale tureckie jako element kultury popularnej, wykorzystują w swojej narracji odwołania do patriarchalnych norm społecznych. Przekazywane są w nich stereotypowe wyobrażenia o kobiecości i męskości. W konsekwencji odzwierciedlają kondycję społeczeństwa tureckiego, w którym utrwalane są nierówności płciowe.

This paper examines discrimination against women in Turkey as portrayed in popular culture. Its aim is to illustrate manifestations of this type of discrimination using selected Turkish TV series as examples, namely “Sen Anlat Karadeniz,” “Yalı Çapkını,” and “Doğduğun Ev Kaderindir”. These include behaviors such as physical and psychological violence, harassment, restrictions on the right to education and the freedom to leave the house, and forced marriage, though their frequency varies. The social roles of female and male characters are portrayed through stereotypes, which is also a form of discrimination. The study also takes into account the social, legal, and cultural context relevant to the shaping of women’s social status in Turkey. As an element of popular culture, Turkish TV series incorporate references to patriarchal social norms into their narratives. They convey stereotypical notions of femininity and masculinity. Consequently, they reflect the state of Turkish society, in which gender inequalities are perpetuated.