Między autobiografią a autofikcją. Wizerunek przestępcy w wybranych tekstach Urke Nachalnika i Sergiusza Piaseckiego

Celem pracy jest przyjrzenie się wizerunkowi przestępców w ich własnych, wybranych, utworach: Życiorysie własnym przestępcy i Żywych grobowcach autorstwa Urke Nachalnika, jak również w Żywocie człowieka rozbrojonego i Kochanku Wielkiej Niedźwiedzicy Sergiusza Piaseckiego. Teksty te, sytuujące się pograniczu autobiografii i autofikcji, stanowią szczególny przykład ego-dokumentów. Niniejsza praca wydobywa podobieństwa i różnice między tymi utworami, zarówno pod względem gatunkowym, jak i treściowym.

The aim of this paper is to examine the portrayal of criminals in their own, selected works: Urke Nachalnik's Życiorys własny przestępcy and Żywe grobowce, (no english translations aviable) as well as Sergiusz Piasecki's Life of a Disarmed Man and The Lover of the Great Bear. These texts, straddling the boundaries of autobiography and autofiction, constitute a unique example of ego-documentary. This work explores the similarities and differences between these works, both in terms of genre and content.