Rodziny osób osadzonych w zakładach karnych – społeczna percepcja i indywidualne doświadczenia

Praca skupia się przede wszystkim na pokazaniu, w jaki sposób oraz jakie różnice występują pomiędzy postrzeganiem rodzin więźniów z perspektywy osób zróżnicowanych zarówno pod względem wieku, jak i również płynących z tego różnic pokoleniowych i wychowawczych, środowiskowych. Praca pokazuje przede wszystkim zasadnicze aspekty i percepcję postrzegania w perspektywie osób w wieku 19-39 lat tzw. młodych dorosłych, oraz osób powyżej 40-60 roku życia. Pokazane jest również zróżnicowanie pod względem miejsca zamieszkania, sposobu oraz stylu życia.

Celem pracy jest pokazanie jak kluczową rolę odgrywa pojęcie stereotypizacji oraz postrzegania na zmiany międzypokoleniowe, w tym na ocenę osób żyjących poza marginesem społeczeństwa, czyli osadzonych oraz ich rodzin i dzieci wkraczających w życie. Ważnym aspektem przedstawionym w pracy jest również ukazanie wartości i warunków bytowych rodzin więźniów, a co za tym idzie readaptacji społecznej czy kluczowego pojęcia wykluczenia społecznego oraz etykietowania.

Badania zrealizowane na potrzeby pracy miały charakter badań jakościowych, w której zebrałam odpowiednią grupę rozmówczyń i przeprowadziłam wywiady, oraz badań ilościowych przeprowadzonych przy użyciu kwestionariusza ankiety.

Z analizy uzyskanych odpowiedzi wynika, że społeczeństwo w zależności od wieku oraz miejsca zamieszkania, odmiennie postrzega rodziny więźniów, a co za tym idzie w znacznym stopniu ingeruje w codzienne funkcjonowanie. Młodsze pokolenie jest bardziej wyrozumiałe od osób w wieku dojrzałym, a społeczeństwo zamieszkujące większe miasta skupione na sobie niżeli na ocenie społeczeństwa. Z analizy wynika, że w ocenie kobiet doświadczających sytuacji, w której partner pozbawiony jest wolności, jest widoczna, aczkolwiek w konsekwencji izolacji, zaczyna powoli wygasać.

The focus of this thesis is to show how and in what ways the perception of prisoners' families differs depending on the age of the respondents, as well as the generational, educational, and environmental differences that come with it. The study presents key aspects and perceptions from the point of view of people aged 19–39, referred to as young adults, and people aged 40–60. It also shows differences depending on place of residence, lifestyle, and way of living. The aim of the thesis is to demonstrate the crucial role that stereotyping, and perception play in intergenerational changes, especially in how people living on the margins of society – including prisoners, their families, and children – are judged. Another important aspect presented in the work is the living conditions and values of prisoners' families, which are strongly related to social reintegration, social exclusion, and labeling. The research for this thesis was conducted using both qualitative and quantitative methods. I carried out interviews with a selected group of female participants and used a survey questionnaire. Both types of research were conducted carefully and thoroughly, focusing on how prisoners’ families are perceived from several perspectives. The analysis of the collected answers shows that society’s perception of prisoners’ families differs depending on age and place of residence, and this has a noticeable impact on everyday functioning. The younger generation tends to be more understanding than older adults, while people living in larger cities are more focused on themselves and less likely to judge others. The analysis also shows that for women whose partners are serving prison sentences, social judgment is present, but with time and ongoing isolation, it starts to fade gradually.