Wielowymiarowość washoku - tradycyjnej kuchni Japończyków

Tematem tekstu jest tradycyjna kuchnia japońska - washoku, która w 2013 roku została wpisana na listę „Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości” UNESCO. Przez kilkanaście stuleci jej formowania się Japończycy zaadaptowali potrawy z kuchni chińskiej, portugalskiej, holenderskiej, a po otwarciu się Japonii i Restauracji Meiji w 1868 roku szeroko pojętej kuchni europejskiej. Tradycyjna kuchnia japońska jest zatem mozaiką wielu wpływów, selektywnie dobranych i umiejętnie dopasowanych do rodzimych wzorców. Tworzą ją cztery „wymiary” , a mianowicie starannie dobrane składniki, idealnie zharmonizowane wartości odżywcze, prostota technik gotowania oraz kultura gościnności (motenashi) przekładająca się na określone sposoby podawania i spożywania potraw. Washoku odzwierciedla zatem „duszę Japończyków” (Nihonjin no kokoro) ceniących z jednej strony kreatywność w tworzeniu nowych smaków, z drugiej zaś estetykę i kulturę motenashi.

The main topic of the article is the traditional Japanese cuisine washoku, which in 2013 was registered as an UNESCO Intangible Cultural Heritage of Humanity. For many centuries since the formation of washoku, Japanese have adapted dishes from Chinese, Portuguese and Dutch cuisine and, after the Meiji Restoration in 1868, also from the European cuisine. Traditional Japanese cuisine is therefore a mixture of influences, carefully selected and skillfully tailored to native patterns. It is made up of four “dimensions”, namely ingredients, well-balanced nutritional values, simplicity of cooking techniques and a culture of hospitality (motenashi) that translates into specific ways of serving and consuming food. Washoku reflects the “soul of the Japanese” (Nihonjin no kokoro) which values on the one hand creativity in forming new tastes and on the other hand aesthetics and motenashi culture.