Uchodźca w debacie publicznej - analiza wpisów na portalu X.

Praca porównuje ramy narracyjne używane przez polityków Prawa i Sprawiedliwości na platformie X podczas kryzysu na granicy polsko-białoruskiej oraz w pierwszych trzech miesiącach po ataku Rosji na Ukrainę. Analizę przeprowadzono na podstawie postów 163 polityków PiS pełniących funkcje publiczne; wpisy przefiltrowano i zakodowano metodą mieszaną. W oparciu o teorię analizy ramowej Ervinga Goffmana, rozwiniętą przez Roberta Entmana, opisano cztery funkcje ramowania: definicję problemu, diagnozę przyczyny, ocenę moralną i proponowane rozwiązanie. W okresie kryzysu granicznego dominowały ramy zagrożenia i bezpieczeństwa oraz wewnętrznego konfliktu politycznego; jako przyczyny wskazywano migrantów, opozycję i Białoruś, a rozwiązań proponowano niewiele. W pierwszych tygodniach wojny nastąpiło wyraźne przesunięcie ku ramom humanitarnym; częstsze były afirmacje sprawczości, solidarności i wdzięczności, przy utrzymującej się krytyce części aktorów. Wyniki wskazują na zmianę narracji: od poszukiwania winnych ku organizacji pomocy, co dowodzi elastyczności politycznych narratorów w opisywaniu tych samych aktorów w różnych kontekstach.

The study compares the narrative frames used by Law and Justice politicians on platform X during the crisis on the Polish-Belarusian border and in the first three months of Russia's attack on Ukraine. The analysis was based on posts by 163 PiS politicians holding public office; the posts were filtered and coded using a mixed method. Based on Erving Goffman's frame analysis theory, developed by Robert Entman, four framing functions were described: problem definition, cause diagnosis, moral evaluation, and proposed solution. During the border crisis, the frames of threat and security as well as internal political conflict dominated; migrants, the opposition, and Belarus were identified as the causes, and few solutions were proposed. In the first weeks of the war, there was a clear shift towards humanitarian frames; affirmations of agency, solidarity, and gratitude were more frequent, while criticism of some actors persisted. The results indicate a change in narrative: from searching for perpetrators to organizing aid, which demonstrates the flexibility of political narrators in describing the same actors in different contexts.