Kobieta art déco. Twórczość rzeźbiarska Miki Mickun w kontekście relacji artystka-dzieło

Mika Mickun (1886-1974) była polską rzeźbiarką specjalizującą się w barwnie szkliwionej rzeźbie ceramicznej. Swoje umiejętności rozwijała w pracowni Antoine’a Bourdelle’a w Paryżu, w którym osiedliła się na stałe w latach 20. XX w. Czas dwudziestolecia międzywojennego stanowił okres szczytu kariery artystki. Tworzyła wówczas ceramiczne szkliwione rzeźby, utrzymane w modnej estetyce art déco. Mimo szerokiego uznania rzeźbiarki za życia, dziś jest ona postacią znaną niewielu. Owa praca ma na celu przybliżyć sylwetkę zapomnianej artystki, osadzając się w ten sposób w nurcie feministycznej historii sztuki. Biografia Miki Mickun stanowi punkt wyjścia do refleksji nad dostrzegalnym związkiem między artystką a jej dziełami w epoce dwudziestolecia, kiedy jej twórczość ogniskowała się wokół kobiecego wizerunku. W celu przebadania relacji artystka-dzieło, praca wykorzystuje perspektywę badawczą zaproponowaną przez Pawła Stangreta (metoda badań „legend artystycznych” – „artysty jako tekstu”), dzięki której możliwe jest zrekonstruowanie wizerunku artystki na podstawie przekazów pamiętnikarskich, epistolograficznych, literackich i publicystycznych.

Mika Mickun (1886-1974) was a polish sculptor specializing in colorfully glazed ceramic sculpture. She developed her skills in Antoine Bourdelle's studio in Paris, where she settled permanently in the 1920s. The interwar period marked the peak of the artist's career. At that time, she created ceramic glazed sculptures characterised by the popular art déco aesthetic. Despite broad recognition during her lifetime, today she is known to only a few. This work aims to bring closer the figure of the forgotten artist, thereby situating itself within the stream of feminist art history. Mika Mickun's biography serves as a starting point for reflection on the noticeable connection between the artist and her works during the interwar period, when her artistic focus was on the female form. To examine the artist-artwork relationship, this study employs the research perspective proposed by Paweł Stangret (the method of studying artistic legends - the artist as a text), which makes it possible to reconstruct the artist's image based on diary, epistolary, literary and journalistic sources.