Nasilenie cech autystycznych i ich kamuflowanie a zaspokojenie potrzeb autonomii, kompetencji i współzależności

W kontekście społecznego funkcjonowania osób w spektrum istotnym zjawiskiem jest kamuflowanie cech autystycznych. Liczne badania informują, że osoby w spektrum podejmują, świadomie bądź nie, kamuflowanie w celu maskowania objawów spektrum bądź kompensowania trudności, które z nich wynikają. Stosowanie strategii kompensacyjnych może pociągać za sobą szereg negatywnych konsekwencji dla zdrowia psychicznego i fizycznego, a jednocześnie przynosić potencjalne korzyści, m.in. w kontaktach społecznych. Kamuflowanie jest zjawiskiem wciąż słabo poznanym, zwłaszcza w zakresie powiązań z innymi charakterystykami psychologicznymi. Celem niniejszego badania było sprawdzenie związku między nasileniem cech autystycznych i tendencją do ich kamuflowania a zaspokojeniem potrzeb psychicznych, z uwzględnieniem różnic międzypłciowych. W badaniu posłużono się samoopisowymi kwestionariuszami do pomiaru nasilenia tendencji do kamuflowania (Camouflaging Autistic Traits Quotient), potrezb psychicznych (Basic Psychological Needs Scale), nasilenia cech autystycznych (Autism Spectrum Quotient) oraz kwestionariuszem do pomiaru kontekstów kamuflowania. W badaniu uczestniczyło 118 osób w wieku od 18 do 51 lat. Stwierdzono, że stosowanie kamuflowania dodatnio wiąże się z zaspokojeniem potrzeb psychicznych. Także wysoka i zmienna częstość kamuflowania w różnych kontekstach okazała się dodatnio korelować z zaspokojeniem potrzeb psychicznych. Uzyskane wyniki poszerzają wiedzę na temat zjawiska kamuflowania i jego znaczenia dla funkcjonowania osób w spektrum autyzmu.