Widzenie Ewy - próba analizy mikrologicznej

W poniższym tekście podjęta została próba mikrologicznej analizy Widzenia Ewy z Dziadów cz. III Adama Mickiewicza, w której autorka skupiła się na interpretacji tekstowych szczegółów i drobiazgów współtworzących scenę. Pierwszy rozdział pracy został poświęcony postaci Marceliny. Interpretacja tej bohaterki posłużyła do odczytania Widzenia Ewy i relacji Marceliny z Ewą przez pryzmat biblijnej historii o Marii i Marcie z Betanii. W drugim rozdziale poddano analizie zagadnienie autointertekstualności wypowiedzi Chóru młodzieńców z I cz. Dziadów w perspektywie Widzenia Ewy. Zestawione zostały ze sobą dwa „małżeństwa”: róży i fijałka (Widowisko) oraz Ewy-Polonii-Oblubienicy i Chrystusa-Oblubieńca (Dziadów cz. III). W trzecim rozdziale poruszona została problematyka dziecięctwa duchowego wpisanego w Widzenie Ewy. Autorka podjęła także próbę usytuowania tej koncepcji wobec dzieła Tomasza á Kempis O naśladowaniu Chrystusa i wybranych liryków rzymskich oraz przemiany duchowej Adama Mickiewicza.