La méthode verbo-tonale dans l’enseignement du français langue étrangère hier et aujourd’hui

Niniejsza praca licencjacka analizuje metodę werbo-tonalną stworzoną przez Petara Guberinę w celu korygowania błędów wymowy u osób uczących się języków obcych. Podejście to kładzie szczególny nacisk na rolę percepcji słuchowej i prozodii oraz odrzuca intelektualizację procesu uczenia się fonetyki. W przeciwieństwie do tradycyjnych podejść, takich jak metoda artykulacyjna, włącza do nauczania intuicję, pracę z ciałem i kreatywność. Pomimo solidnych podstaw teoretycznych i potwierdzonej skuteczności, metoda ta pozostaje dziś mało znana w dydaktyce języków obcych. Praca ma na celu zrozumienie przyczyn tej marginalizacji, zaproponowanie możliwych rozwiązań oraz zwrócenie uwagi na potrzebę ponownego uznania fonetyki - kompetencji zbyt często pomijane w nauczaniu języków.

This bachelor's thesis explores the verbo-tonal method (VTM) created by Petar Guberina to address pronunciation errors among foreign language learners. This approach places particular emphasis on auditory perception and prosody, and rejects the intellectualization of phonetic learning. In contrast to traditional methods, such as the articulatory approach, it integrates intuition, bodily engagement, and creativity into language teaching. Despite its solid theoretical foundations and proven effectiveness, the VTM remains relatively unknown in today's language didactics. This work seeks to understand the reasons behind its marginalization, to propose ways to reintroduce it into language education, and to highlight the importance of revaluing phonetics - a skill too often neglected in foreign language instruction.

Ce mémoire explore la méthode verbo-tonale (MVT), créée par Petar Guberina, pour remédier aux erreurs de prononciation chez les apprenants d’une langue étrangère. Cette approche met particulièrement en lumière le rôle de la perception auditive et de la prosodie, et refuse l’intellectualisation du processus d’apprentissage phonétique. Contrairement aux approches traditionnelles, comme la méthode articulatoire, elle intègre dans l’enseignement l’intuition, le travail corporel et la créativité dans l'enseignement. Malgré un fond théorique solide et une efficacité reconnue, la MVT reste aujourd’hui méconnue dans la didactique des langues. Ce travail cherche à comprendre les raisons de cette marginalisation, à proposer des pistes de redécouverte et à souligner l’importance de revaloriser la phonétique, une compétence trop souvent négligée.