Nieprawidłowości w artykulacji polskich głosek wśród osób rosyjsko- i ukraińskojęzycznych

Praca porusza temat nieprawidłowości artykulacyjnych w języku polskim wśród osób z Ukrainy, Białorusi i Rosji, którzy uczą się języka polskiego jako obcego. Podkreślona została konieczność ciągłego kształcenia się w tym zakresie przez logopedów spowodowana coraz większym zapotrzebowaniem na terapię logopedyczną u ludzi zza wschodniej granicy. W pierwszej części pracy objaśniono, jakimi nieprawidłowościami najczęściej cechuje się wymowa osób z wymienionych krajów. W dalszej części głoski polskie, będące najczęściej deformowanymi przez obcokrajowców, zostały porównane do głosek występujących w języku rosyjskim i ukraińskim. Osobny fragment został poświęcony współpracy glottodydaktyków i logopedów, podyktowanej wspólną przesłanką, jaką jest kształtowanie prawidłowych kompetencji językowych. W późniejszej części zostały opisane przeprowadzone dwa badania. Pierwsze miało na celu pokazać, że osoby wschodniosłowiańskie uczące się języka polskiego, mają tendencję do określonych nieprawidłowości w artykulacji, które człowiek niezwiązany z językoznawstwem jest w stanie przyporządkować do konkretnego kraju pochodzenia. Drugie badanie zaś ukazuje, jakie głoski są najczęściej zdeformowane i co stanowi o odbiorze tzw. obcego akcentu. W końcowej części pracy podkreślono konieczność kontynuowania prowadzonych badań w tym zakresie. Otrzymane wówczas wyniki mogłyby przyczynić się do zwiększenia efektywności uczenia się języka polskiego jako obcego.