Wizerunek marki luksusowej a marki fast fashion – porównanie strategii komunikacji na przykładzie marek Hermès, Saint Laurent oraz Zara i Reserved.

Celem niniejszej pracy licencjackiej jest analiza i porównanie strategii komunikacji oraz kształtowania wizerunku stosowanych przez marki luksusowe (Hermès, Saint Laurent) oraz marki reprezentujące sektor fast fashion (Zara, Reserved). W pracy zweryfikowano mechanizmy budowania tożsamości wizualnej i przestrzennej. W pierwszej części omówiono teoretyczne aspekty kształtowania wizerunku, zasady marketingu dóbr luksusowych oraz specyfikę modelu szybkiej mody. Druga część weryfikuje tożsamość wybranych marek. Między innymi wieloletnią tradycję i rzemiosło, awangardowy bunt oraz demokratyzację trendów. Ostatni rozdział stanowi studium przypadku (case study), w którym zbadano język wizualny oraz rolę przestrzeni fizycznej i sklepów flagowych. Z przeprowadzonych badań wynika, że mimo różnic w filozofii działania i architekturze logistycznej, granice pomiędzy sektorem premium a rynkiem masowym ulegają zatarciu. Sieciówki z sukcesem adaptują kody semiotyczne marek premium, podczas gdy domy mody luksusowej wciąż potęgują barierę niedostępności.

The aim of this bachelor's thesis is to analyze and compare the communication and image-building strategies employed by luxury brands (Hermès, Saint Laurent) and brands representing the fast fashion sector (Zara, Reserved). The thesis verifies the mechanisms of building visual and spatial identity. The first part discusses the theoretical aspects of image shaping, the principles of luxury goods marketing, and the specifics of the fast fashion model. The second part verifies the identity of the selected brands, including their longstanding tradition and craftsmanship, avant-garde rebellion, and the democratization of trends. The final chapter is a case study that examines the visual language and the role of physical space and flagship stores. The conducted research shows that despite differences in operational philosophy and logistical architecture, the boundaries between the premium sector and the mass market are blurring. Chain stores successfully adapt the semiotic codes of premium brands, while luxury fashion houses continue to intensify the barrier of inaccessibility.