Wpływ kryzysu migracyjnego na interpretację zasady solidarności w dyskursie politycznym Unii Europejskiej

W niniejszej pracy przedstawiono analizę zmian w rozumieniu unijnej zasady solidarności przez wybrane państwa członkowskie UE i samą organizację. Do badania użyto teorii solidarności stworzonej przez Emila Durkheima, który dzielił tę koncepcję na solidarność mechaniczną oraz organiczną. Kryzys migracyjny, który rozpoczął się w 2015 roku uwidocznił różnice w postrzeganiu tej idei. Część państw wraz z Unią uważała, że jest ona wspólnie wyznawaną wartością, która obliguje rządy do określonego działania (solidarność mechaniczna). Reszta, a przede wszystkim państwa V4 uznawały, że jest ona możliwością działania w przypadku kryzysu, ale wynikającą z dobrowolności (solidarność organiczna). Na przestrzeni ostatnich kilku lat można zaobserwować zmiany jakie dokonały się w dyskursie w zakresie rozumienia tej zasady oraz działań podejmowanych przez poszczególne kraje. Przedstawiono również proces wykorzystywania narracji dotyczącej kryzysu do zdobywania poparcia przez skrajną prawicę. Sekurytyzacja tego problemu doprowadziła do przeniesienia odpowiedzialności za decyzje dotyczące migracji z poziomu Unii na państwa. W zakończeniu wymieniono trzy możliwe scenariusze dotyczące wykorzystania zasady solidarności podczas zarządzania kryzysem migracyjnym na poziomie UE.