ŚWIADCZENIA STUDENCKIE DLA OBCOKRAJOWCÓW STUDIUJĄCYCH NA UNIWERSYTECIE WARSZAWSKIM

Przedmiotem pracy „Świadczenia studenckie dla obcokrajowców studiujących na Uniwersytecie Warszawskim” są rodzaje wsparcia, o które mogą się ubiegać studenci-obcokrajowcy studiujący na UW. Są to nie tylko świadczenia, które są wymienione w ustawie - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz Regulaminie świadczeń UW, czyli stypendium socjalne, stypendium dla osób niepełnosprawnych, zapomoga i stypendium rektora, ale również programy stypendialne stworzone przez Narodową Agencję Wymiany Akademickiej. Przyjęto hipotezę badawczą uznającą, że na terytorium Polski studiuje duża grupa obcokrajowców znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, leczchcących się osiedlić i kształcić w Polsce. Procedura ubiegania się i składania wniosków na podstawie Regulaminu UW przez obcokrajowców jest bardzo skomplikowana i nieuregulowana precyzyjnie w przepisach prawnych, jednak można poprawić tę sytuację poprzez zastosowanie różnych metod. Dobrym przykładem jest Narodowa Agencja Wymiany Akademickiej, która bardzo upraszcza procedurę składania wniosku/ów o świadczenia, które szerzej opisuję w rozdziale VII, gdyż stawia jedynie minimalne wymogi i ogranicza oczekiwania do podstawowych dokumentów jako dowodów w sprawie. Praca skupia się na analizie tego, jakie są świadczenia studenckie przysługujące cudzoziemcom, kto jest podmiotem ustalającym prawo do poszczególnych świadczeń, jaki jest ich zakres podmiotowy, jakie są warunki nabycia lub utraty uprawnień, w jakiej wysokości i na jaki okres one przysługują. Są one mocno zróżnicowane, mają niekiedy skomplikowane kryteria przyznawania i rozbudowany katalog wymaganych od studenta dokumentów. Dodatkowo analizie zostały poddane działania Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej oraz poszczególne programy stypendialne jako przykłady, że procedury mogą być bardziej przyjazne dla osób z zagranicy. Praca została napisana w oparciu o najważniejsze w tej tematyce akty prawne: ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawę o cudzoziemcach, ustawę o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej, Regulamin świadczeń Uniwersytetu Warszawskiego oraz informacje dostępne w Internecie na specjalistycznych stronach WWW. Do celów napisania i zbadania problemu posłużono się także własnym doświadczeniem.