Doświadczanie kryzysu ćwierci życia - rola stresowych doświadczeń z dzieciństwa, osobowości i perspektyw czasowych

Celem przeprowadzonego badania było sprawdzenie, czy istnieje związek pomiędzy wymiarami perspektywy czasowej, cech osobowości oraz stresowych doświadczeń z dzieciństwa a nasileniem kryzysu ćwierci życia oraz jakie zmienne mogą wyjaśniać występowanie kryzysu. W badaniu wzięły udział 152 osoby w wieku 18-30 lat. Formularz, który wypełniali badani, składał się z czterech kwestionariuszy: Polska Krótka Wersja Inwentarza Perspektywy Czasowej Zimbardo, polska adaptacja Kwestionariusza Kryzysu Rozwojowego, polska wersja Early Life Stress Questionnaire oraz Krótki Inwentarz Osobowości TIPI. Zakładano, że wymiary perspektywy czasowej i cechy osobowości będą istotnie powiązane z poziomem przeżywanego kryzysu ćwierci życia. Przyjęto również, że poziom stresowych doświadczeń z dzieciństwa będzie dodatnio związany z nasileniem kryzysu ćwierćwiecza. Przewidywano, że stabilność emocjonalna, sumienność, stresowe doświadczenia oraz perspektywa przyszłości negatywnej będą wyjaśniały występowanie kryzysu rozwojowego. W celu weryfikacji hipotez wykonano analizę korelacji i regresji liniowej. Analiza korelacji r Pearsona wykazała istotne dodatnie korelacje nasilenia kryzysu ćwierci życia z perspektywą przeszłą negatywną i stresowymi doświadczeniami oraz ujemne korelacje pomiędzy kryzysem, a orientacją na przyszłość, ekstrawersją, stabilnością emocjonalną oraz sumiennością. Perspektywa negatywnej przeszłości, stresowe doświadczenia z dzieciństwa, stabilność psychiczna oraz sumienność wyjaśniają 30,6% wariancji poziomu kryzysu ćwierci życia.

The aim of the present study was to examine whether there is a relationship between the dimensions of time perspective, personality traits, and stressful childhood experiences and the severity of the quarter-life crisis, as well as to identify which variables may explain the occurrence of this crisis. The study involved 152 participants aged 18–30 years. The survey completed by the participants consisted of four questionnaires: the Polish Short Version of the Zimbardo Time Perspective Inventory, the polish adaptation of the Developmental Crisis Questionnaire, the Polish version of the Early Life Stress Questionnaire, and the Ten-Item Personality Inventory (TIPI). It was hypothesized that the dimensions of time perspective and personality traits would be significantly associated with the level of the experienced quarter-life crisis. It was also assumed that the level of stressful childhood experiences would be positively related to the severity of the quarter-life crisis. Furthermore, it was predicted that emotional stability, conscientiousness, stressful childhood experiences, and a negative future time perspective would explain the occurrence of the developmental crisis. To verify these hypotheses, Pearson's correlation analysis and linear regression analysis were conducted. Pearson's correlation analysis revealed significant positive correlations between the severity of the quarter-life crisis and a negative past time perspective as well as stressful childhood experiences. Significant negative correlations were found between the quarter-life crisis and future orientation, extraversion, emotional stability, and conscientiousness. Negative past time perspective, stressful childhood experiences, emotional stability, and conscientiousness explained 30.6% of the variance in the level of the quarter-life crisis.