Obywatelstwo poprzez inwestycję - relacja między suwerennością państw członkowskich a zasadą lojalnej współpracy

Przedmiotem niniejszej pracy jest analiza programów obywatelstwa poprzez inwestycję w prawie Unii Europejskiej oraz relacji między suwerennością państw członkowskich a zasadą lojalnej współpracy w dziedzinie obywatelstwa, zważywszy że nadanie obywatelstwa państwa członkowskiego prowadzi jednocześnie do nabycia obywatelstwa Unii oraz korzystania z praw związanych z tym statusem. W pracy przyjęto tezę, że programy CBI, jako przyspieszony tryb naturalizacji oparty na kryterium ekonomicznym i pozbawiony rzeczywistego związku z państwem, mogą pozostawać w konflikcie z zasadą lojalnej współpracy. Nadanie obywatelstwa państwa członkowskiego prowadzi bowiem automatycznie do nabycia obywatelstwa Unii, a tym samym wywołuje skutki wobec wszystkich pozostałych państw członkowskich. Analiza obejmuje charakter obywatelstwa Unii, kompetencje państw członkowskich w dziedzinie obywatelstwa, znaczenie kryterium rzeczywistego związku oraz orzecznictwo TSUE, ze szczególnym uwzględnieniem wyroku w sprawie Komisja przeciwko Malcie. W pracy wykazano, że kompetencja państw członkowskich w zakresie obywatelstwa nie ma charakteru absolutnego i powinna być wykonywana z poszanowaniem prawa Unii, zasady lojalnej współpracy oraz transgranicznych skutków obywatelstwa UE.

The subject of this thesis is an analysis of CBI programmes in European Union law and of the relationship between the sovereignty of Member States and the principle of sincere cooperation in the field of citizenship, given that the granting of citizenship by a Member State simultaneously results in the acquisition of European Union citizenship and the enjoyment of the rights associated with that status. The thesis advances the argument that CBI programmes, as an accelerated form of naturalisation based on economic criteria and lacking a genuine link with the Member State, may be incompatible with the principle of sincere cooperation. The conferral of citizenship by a Member State automatically leads to the acquisition of EU citizenship and therefore produces effects all other Member States.

The analysis covers the nature of EU citizenship, the competences of Member States in matters of nationality, the significance of the genuine link criterion, and the case law of the Court of Justice of the European Union, with particular emphasis on the judgment in Commission v Malta. The thesis demonstrates that the competence of Member States in the field of nationality is not absolute and must be exercised in compliance with EU law, the principle of sincere cooperation, and the cross-border effects of EU citizenship.