Wpływ wady zgryzu na artykulację - studium przypadku osoby dorosłej z dyslalią anatomiczną

Niniejsza praca podejmuje temat wpływu wady zgryzu, a konkretnie przodozgryzu III typu, na jakość artykulacji osoby dorosłej z dyslalią anatomiczną. Celem badań było zbadanie relacji między uwarunkowaniami anatomicznymi narządu mowy a realizacją głosek i czynności prymarnych. W badaniu zastosowałam metodę studium przypadku. Obejmuje ona szczegółowy wywiad, obserwację, analizę dokumentacji medycznej oraz testy logopedyczne. Wyniki wykazały znaczne zakłócenia w artykulacji fonemów, szczególnie głosek dentalizowanych, które były realizowane międzyzębowo w odcinku centralnymi w odcinku bocznym. Stwierdziłam również nieprawidłowości w zakresie czynności prymarnych, takich jak połykanie, oddychanie i żucie. W odpowiedzi na zaobserwowane trudności zaproponowałam plan terapii logopedycznej skoncentrowany na usprawnieniu funkcji prymarnych oraz wypracowaniu prawidłowej pozycji spoczynkowej języka.

This thesis addresses the impact of a malocclusion, specifically Class III prognathism, on the articulation quality of an adult with anatomical dyslalia. The aim of the study was to examine the relationship between anatomical conditions of the speech apparatus and the production of phonemes as well as primary functions. A case study method was applied, including a detailed interview, observation, analysis of medical records, and speech therapy tests. The results revealed significant articulation disorders, particularly affecting dentalized phonemes, which were realized interdentally, centrally, and laterally. Abnormalities were also observed in primary functions such as swallowing, breathing, and chewing. In response to the identified difficulties, a speech therapy plan was proposed, focused on improving primary functions and establishing a correct resting position of the tongue.