Dramaturgia Jerzego Szaniawskiego wobec przypisywanego jej ibsenizmu

Praca poświęcona jest omówieniu dramaturgii Jerzego Szaniawskiego w kontekście przypisywanego jej ibsenizmu. Punktem wyjścia dla badania wpływów Henryka Ibsena w twórczości autora „Dwóch teatrów” jest pojawiające się wielokrotnie w recenzjach teatralnych oraz szkicach interpretacyjnych porównywanie jej z utworami norweskiego dramaturga. We wstępie autorka zarysowuje sytuację dramatu na przełomie XIX i XX wieku oraz w latach powojennych, uwzględnia także rolę i recepcję twórczości Henryka Ibsena w Polsce. Wskazane zostają również problemy z umiejscowieniem dramaturgii Jerzego Szaniawskiego na tle epoki. Pierwszy rozdział poświęcony jest przedstawieniu wydarzeń, które mogły mieć wpływ na kształtowanie się stylu Jerzego Szaniawskiego, oraz poszukiwaniu obecności twórczości Henryka Ibsena w życiu pisarza. W drugim rozdziale autorka bada na podstawie wybranych dramatów, jak realizowane są ibsenowskie problemy w sztukach Jerzego Szaniawskiego. Ostatni rozdział stanowi próbę syntetycznego porównania technik dramatycznych wykorzystywanych przez obydwu pisarzy. W zakończeniu autorka podsumowuje rozważania oraz wysuwa wnioski na temat oryginalności dramaturgii Jerzego Szaniawskiego.