Nowe media jako narzędzie dyplomacji publicznej.

Temat niniejszej pracy to „Nowe media jako narzędzie dyplomacji publicznej”. Celem pracy jest przedstawienie wpływu rozwoju nowych mediów na współczesną dyplomację publiczną oraz ukazanie sposobów wykorzystania narzędzi cyfrowych w działalności dyplomatycznej. W pracy przedstawiono również praktyczne zastosowanie dyplomacji cyfrowej na przykładzie działań podejmowanych przez wybrane państwa. Pierwszy rozdział stanowi teoretyczne wprowadzenie do problematyki pracy. Przedstawiono w nim najważniejsze definicje pojęć, takich jak dyplomacja publiczna, nowe media, dyplomacja cyfrowa, soft power, marka państwa oraz jego wizerunek. Omówiono również genezę dyplomacji publicznej oraz najważniejsze wydarzenia i przemiany, które wpłynęły na jej rozwój w kierunku dyplomacji cyfrowej. W drugim rozdziale scharakteryzowano dyplomację cyfrową jako kolejny etap rozwoju dyplomacji publicznej. Przedstawiono jej najważniejsze cechy i elementy, a także strukturę podmiotową. Omówiono zarówno rolę państwa i jego instytucji, jak i rosnące znaczenie aktorów niepaństwowych, w tym organizacji międzynarodowych i pozarządowych, przedsiębiorstw, miast i regionów oraz obywateli. Rozdział trzeci poświęcono instrumentom i strategiom komunikacyjnym wykorzystywanym w dyplomacji cyfrowej. Szczególną uwagę zwrócono na media społecznościowe, takie jak Twitter (X), Facebook, Instagram, YouTube i TikTok. Przedstawiono również wybrane techniki komunikacji, między innymi planowanie komunikacji, ustalanie agendy, analizę danych, storytelling oraz kampanie cyfrowe. Omówiono także najważniejsze ograniczenia i zagrożenia związane z wykorzystaniem nowych mediów w dyplomacji publicznej. Ostatni rozdział ma charakter praktyczny i obejmuje analizę wykorzystania dyplomacji cyfrowej przez Szwecję, Koreę Południową i Szwajcarię. Na przykładzie tych państw przedstawiono różne sposoby użycia nowych mediów do realizacji celów dyplomacji publicznej, budowania wizerunku państwa oraz komunikowania się z zagranicznymi odbiorcami.

The topic of this thesis is „New media as a tool of public diplomacy. The aim is to present the impact of new media development on contemporary public diplomacy and to illustrate how digital tools are used in diplomatic activities. The thesis also presents the practical application of digital diplomacy, using the example of actions taken by selected countries. The first chapter provides a theoretical introduction to the subject matter of this thesis. It presents the most important definitions of concepts, such as: public diplomacy, new media, digital diplomacy, soft power, nation branding and national image. It also discusses the origins of public diplomacy and the key events and changes that have influenced its evolution towards digital diplomacy. The second chapter characterizes digital diplomacy as the next stage in the development of public diplomacy. It presents its main characteristics and components, as well as its range of actors. The chapter discusses both the role of the state and its institutions and the growing importance of non - state actors, including international and non - governmental organizations, businesses, cities and regions and citizens. The third chapter focuses on the instruments and communication strategies used in digital diplomacy. Particular attention is given to social media platforms such as Twitter (X), Facebook, Instagram, YouTube and TikTok. The chapter also presents selected communication techniques, including communication planning, agenda - setting, data analysis, storytelling and digital campaigns. In addition, it discusses the main limitations and risks associated with the use of new media in public diplomacy. The final chapter is practical and provides an analysis of the use of digital diplomacy by Sweden, South Korea and Switzerland. Using these countries as examples, it presents various ways in which new media are used to achieve public diplomacy objectives, build a country's image and communicate with foreign audiences.