Barbarzyńca współczesny jako nowy model człowieka w modernizmie na przykładzie „Dzieci szatana” Stanisława Przybyszewskiego

W pracy dyplomowej zajmuję się przedstawieniem nowego sposobu myślenia o jednostce w modernizmie na przykładzie powieści Stanisława Przybyszewskiego Dzieci szatana. W pierwszym rozdziale pracy ukazuję ogólne tendencje obecne w postrzeganiu człowieka, które funkcjonowały na początku XX wieku. Skupiam się szczegółowiej na modelu człowieka kreowanego przez Stanisława Przybyszewskiego w jego wybranych esejach i przez Jana Ludwika Popławskiego w artykule O modernistach. Są to dwie przeciwstawne wizje, które zaistniały u progu nowoczesności. W drugim rozdziale analizuję Dzieci szatana, wykorzystując pojęcie „barbarzyńcy współczesnego” z artykułu Popławskiego. Skupiam się na przedstawieniu jego pierwotności i witalności w postawie, jaką przyjmuje wobec świata. Ostatni rozdział ukazuje przejściowość barbarzyńców, wciąż na podstawie powieści Przybyszewskiego, i ich znaczącą rolę dla konstytuowania się nowego pojęcia człowieka nowoczesnego. Zaznaczam również pokrewieństwo bohaterów powieści z barbarzyńcami z końca IV wieku.