Sharenting jako źródło nadużyć w stosunku do dzieci- rola rodziców w nieświadomym ułatwianiu przestępstw wobec dzieci

Sharenting to zjawisko polegające na nadmiernym publikowaniu wizerunku dziecka i informacji z nim związanych w Internecie, a w szczególności w mediach społecznościowych. Mimo że rodzice od dawna dzielą się informacjami o swoich dzieciach, to obecnie dzieje się to na dużo większą skalę niż jeszcze kilkanaście lat temu, a związane jest to z postępem technologicznym. Kiedyś były to pojedyncze zdjęcia wysyłane do najbliższych, dzisiaj treści zamieszcza się na profilach w większej ilości i trafiają one do szerszego grona znajomych, a także obcych ludzi. Istnieje kilka odmian zjawiska, w tym oversharenting, prenatal sharenting, family sharenting, parental trolling czy commercial sharenting i choć różnią się rodzajem zamieszczanych w sieci treści, podstawa pozostaje ta sama- materiały zawierają wizerunek lub inne dane, za pomocą których można zidentyfikować małoletniego. Mówiąc o zjawisku sharentingu badacze biorą pod uwagę nie tylko ilość zamieszczanych zdjęć oraz filmów, ale także częstotliwość, liczebność grupy odbiorców treści, charakter materiałów, a także to, w jakim stopniu pozwalają one na ustalenie tożsamości dziecka i w jakim zakresie wkraczają w jego sferę prywatną. O zjawisku mówi się coraz częściej ze względu na dostrzeganie zagrożeń, jakie mogą powodować działania określane mianem sharentingu. Zwraca się uwagę na to, że rodzice publikujący z pozoru bardzo neutralne zdjęcia, mogą ujawniać informacje, które dla przestępców będą dużym ułatwieniem. Oprócz wizerunku pokazują oni bowiem często codzienne rytuały dzieci, udostępniają lokalizację, pokazują, w jakich miejscach przebywają małoletni, co może wpływać na wzrost poziomu ryzyka wystąpienia zagrożeń. Funkcjonariusze mogą podejmować działania na podstawie materiałów zamieszczanych przez rodziców w Internecie i pozyskiwać dowody w poszczególnych sprawach, jednak dotychczas jest to rzadkie działanie. Niestety do tej pory nie zostały wypracowane żadne regulacje prawne, które odnosiłyby się do zjawiska sharentingu w sposób bezpośredni. W związku z tym należy każdorazowo posiłkować się przepisami zawartymi w Konstytucji, kodeksie cywilnym, czy kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Jeśli chodzi o prawo międzynarodowe, będą to przede wszystkim zapisy zawarte w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Konwencji o Prawach Dziecka, czy RODO. Obecne przepisy nie są jednak wystarczające w kontekście ochrony praw małoletnich związanych z ich wizerunkiem, prywatnością i samostanowieniem. Biorąc pod uwagę regularny rozwój zjawiska, warto podjąć działania mające na celu zapewnienie dzieciom bezpieczeństwa.

Sharenting is the practice of excessively posting images of a child and information about them online, particularly on social media. Although parents have long shared information about their children, this is now happening on a much larger scale than it did just a few years ago, a trend driven by technological advancements. In the past, this consisted of individual photos sent to close family and friends; today, content is posted in greater quantities on social media profiles and reaches a wider circle of acquaintances, as well as strangers. There are several variations of this phenomenon, including oversharenting, prenatal sharenting, family sharenting, parental trolling, and commercial sharenting, and although they differ in the type of content posted online, the basis remains the same—the materials contain an image or other data that can be used to identify a minor. When discussing the phenomenon of sharenting, researchers consider not only the quantity of photos and videos posted, but also the frequency, the size of the audience, the nature of the content, as well as the extent to which it allows for the identification of the child and the degree to which it intrudes on their privacy. This phenomenon is being discussed more and more frequently due to the recognition of the risks that activities known as sharenting can pose. Attention is drawn to the fact that parents who post seemingly very neutral photos may be revealing information that will greatly facilitate the work of criminals. In addition to sharing photos, they often post about their children’s daily routines, disclose their location, and show where minors are spending their time, which can increase the risk of potential dangers. Law enforcement officers can take action based on materials posted by parents online and gather evidence in specific cases, but so far this has been rare. Unfortunately, no legal regulations have yet been developed that directly address the phenomenon of sharenting. Therefore, one must rely in each case on the provisions of the Constitution, the Civil Code, or the Family and Guardianship Code. As for international law, this primarily includes provisions in the Charter of Fundamental Rights of the European Union, the Convention on the Rights of the Child, and the GDPR. However, current regulations are insufficient in the context of protecting minors’ rights regarding their image, privacy, and self-determination. Given the steady growth of this phenomenon, it is worth taking steps to ensure children’s safety.