Poczucie skuteczności i wsparcia społecznego u nauczycieli a ich postawy wobec inkluzji uczniów w spektrum autyzmu

Postawa nauczyciela wobec inkluzji uczniów ze specjalnymi potrzebami jest uważana za jeden z kluczowych czynników wspomagających proces edukacji włączającej. Choć obecnie większość polskich uczniów w spektrum autyzmu uczęszcza do placówek ogólnodostępnych, niewiele jest informacji na temat postaw polskich nauczycieli wobec inkluzji tej grupy w edukacji. Niniejsze badanie miało na celu sprawdzenie, czy istnieje związek między tą postawą a poczuciem skuteczności w zawodzie nauczyciela i spostrzeganym przez nauczycieli wsparciem społecznym w placówce edukacyjnej. Sprawdzono również związek między poziomem kontaktu z osobami w spektrum autyzmu oraz wiekiem i stażem zawodowym nauczyciela a jego postawą wobec inkluzji uczniów w spektrum autyzmu. Zbadano pracowników oświaty (N= 274) ze szkół specjalnych i ogólnodostępnych. Wykorzystano kwestionariusz internetowy, w którym do pomiaru postaw wobec inkluzji uczniów w spektrum autyzmu użyto skal samoopisowych. Stwierdzono dodatnią korelację między postawą wobec inkluzji uczniów w spektrum autyzmu a poczuciem nauczycielskiej skuteczności i wsparciem społecznym otrzymywanym w placówce. Uzyskano też dodatnią korelację między postawą wobec inkluzji uczniów w spektrum autyzmu a poziomem kontaktu z osobami w spektrum autyzmu oraz ujemne korelacje między postawą wobec inkluzji uczniów w spektrum autyzmu a wiekiem i stażem pracy nauczycieli. Większe poczucie skuteczności i wsparcia społecznego w pracy nauczyciela było związane z jego bardziej pozytywną postawą wobec inkluzji. Bardziej pozytywna postawa wobec inkluzji pozostawała też w związku z młodszym wiekiem, krótszym stażem pracy i głębszym poziomem kontaktu z osobami w spektrum autyzmu.