Wybrane elementy prozodii u mężczyzn włoskojęzycznych zamieszkałych w Polsce

Celem przeprowadzonych badań było zbadanie wybranych elementów prozodii u włoskojęzycznych mężczyzn zamieszkałych w Polsce. Zakres badania obejmował badanie listą zdaniową złożoną z 10 zdań o różnej złożoności i długości, użycia akcentu wyrazowego i zdaniowego, użycia konturów intonacyjnych, ekspresji prozodii emocjonalnej oraz wywiadu spontanicznego, mającego na celu określenie ogólnego poziomu językowego badanych. W badaniu wzięło udział 20 mężczyzn pochodzenia Włoskiego, dla których pierwszym językiem był język włoski. Czynnikiem klasyfikującym do badania było również posiadanie wyższego wykształcenia. Badanie na podstawie list zdaniowych opierało się na analizie ogólnych umiejętności związanych z czytaniem oraz pisaniem oraz uchwyceniu akcentów zdaniowych, wyrazowych oraz iloczasów występujących podczas realizacji. Badanie ekspresji akcentu wyrazowego polegało na odczytaniu łącznie piętnastu wyrazów składających się kolejno z dwóch, trzech i czterech sylab. Badanie ekspresji akcentu zdaniowego zostało przeprowadzone dwoma próbami. Pierwsza z nich polegała na zaakcentowaniu odpowiednio pogrubionych kolejnych wyrazów w zdaniach. Druga zaś miała na celu czytanie pytań z zaakcentowanymi wyrazami, a następnie adekwatne odpowiadanie na nie poprzez akcentowanie pogrubionych wyrazów. Badanie konturów intonacyjnych opierało się na przeczytaniu przez badanych dziesięciu zdań: czterech pytań, czterech wykrzyknień oraz dwóch zdań oznajmujących. Badanie prozodii emocjonalnej składało się z czterech zdań, które należało przeczytać z czterema zupełnie różnymi nacechowaniami emocjonalnymi- neutralnym, radosnym, smutnym oraz ze złością. Wyniki uzyskane na podstawie niniejszej pracy dowodzą, iż na rozwój kompetencji językowych u Włochów zamieszkałych w Polsce, wpływa zarówno czynnik długości pobytu jak i środowiska.