Brudny realizm - brzydota jako wyraz autentyczności w powieści Z szynką raz! Charlesa Bukowskiego

Praca licencjacka stanowi analizę kategorii brzydoty jako środka literackiego, mającego na celu ukazanie autentyczności doświadczeń podmiotu w powieści Z szynką raz! autorstwa Charlesa Bukowskiego. Badaniu poddano dwie główne formy brzydoty: brzydotę autora oraz „brzydotę moralną”, związaną z upadkiem norm etycznych w społeczeństwie amerykańskim. Analiza utworu osadzona jest w ramach teoretycznych nurtu brudnego realizmu, a jej interpretacja opiera się na takich koncepcjach, jak psychoanalityczne ujęcie ego w pracach Zygmunta Freuda, estetyka Umberto Eco, hipoteza „skóry ego” Didiera Anzieu oraz teorie dotyczące fizjonomiki.

This thesis is an analysis of the category of ugliness as a literary device to demonstrate the authenticity of the subject's experience in the novel Ham on Rye! by Charles Bukowski. Two main forms of ugliness are examined: the ugliness of the author and the “moral ugliness” associated with the decline of ethical norms in American society. The analysis of the work is set within the theoretical framework of dirty realism, and its interpretation is based on concepts such as the psychoanalytic account of the ego in the work of Sigmund Freud, Umberto Eco's aesthetics, Didier Anzieu's “ego skin” hypothesis and theories concerning physiognomy.