Twórczość jako narzędzie budowania pozytywnej samooceny w resocjalizacji

Niniejsza praca licencjacka skupia się na tematyce wpływu twórczości na samoocenę w resocjalizacji. Jej celem było zaobserwowanie czy twórczość może być wykorzystywana jako narzędzie budowania pozytywnej samooceny wśród młodzieży niedostosowanej społecznie, a także dostrzeżenie co wpływa na samoocenę nieletnich znajdujących się w Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych i jak oddziałuje twórczość na jednostkę. Twórczość rozumiana jest w pracy jako proces tworzenia czegoś oryginalnego i w jakiś sposób wartościowego dla człowieka zaangażowanego w ten proces. Część teoretyczna składa się z trzech rozdziałów zawierających przegląd literatury i badań na temat twórczości, resocjalizacji i samooceny. Mieszczą się w niej wszystkie definicje pojęć niezbędnych do zrozumienia tematyki pracy. Część empiryczna oparta jest na badaniach własnych przeprowadzonych wśród wychowanek Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego. Zastosowano metodę zarówno ilościową i jakościową z wykorzystaniem Skali Samooceny SES M. Rosenberga w polskiej adaptacji I. Dzwonkowskiej, K. Lachowicz-Tabaczek i M. Łaguny i własnego kwestionariusza ankiety zawierającego pięć pytań zamkniętych i cztery pytania otwarte. Wyniki badania wykazują, że samoocena wszystkich wychowanek podwyższyła się w trakcie trwania badania, po wzięciu udziału w cyklu warsztatów twórczych. Dodatkowo, wyniki wskazują, że media społecznościowe nie wpływają na poczucie własnej wartości osób niedostosowanych społecznie. Potwierdziło się, że twórczość rozładowuje napięcia, stres i frustracje, a także pobudza kreatywność i motywuje do działania. Nie został potwierdzony związek pomiędzy twórczością, a samopoczuciem osób niedostosowanych społecznie, ze względu na niejednoznaczne odpowiedzi badanych. Wyniki jednak sugerują, że warsztaty twórcze podnoszą kompetencje jednostek biorących w nich udział, poprzez poszerzanie wiedzy i zdobywanie nowych umiejętności. Przedstawione w całej pracy wnioski wskazują na pozytywne rezultaty w zakresie samooceny i sprawczości osób niedostosowanych społecznie dzięki wykorzystaniu twórczych form pracy w resocjalizacji.

This bachelor’s thesis centers around the impact of creativity on self-esteem in social rehabilitation. Its purpose was to observe if creativity can be used as a tool for boosting self-esteem in socially maladjusted youth. Furthermore, its second objective was to find out what affects the self-esteem of minors living in youth education centers and also what kind of impact creativity has on a person. For the purpose of this thesis creativity is defined as a process of creating something original, in some way valuable to the person engaging with its creation. The theoretical part consists of three chapters, which include literature and research overview concerning creativity, social rehabilitation and self-esteem. It contains all the definitions necessary to understand the subject of this dissertation. The empiric part is based on my own study, which was carried out on adolescents living in youth education centers. Both qualitative and quantitative research methods were employed using Rosenberg Self-Esteem Scale (RSE) in a polish adaptation created by I. Dzwonkowska, K. Lachowicz-Tabaczek i M. Łaguna and a questionnaire created by myself, which included five closed-ended and four open-ended questions. Results show that self-esteem of all the minors that have taken part in the study has increased after participating in a series of creative workshops. Additionally, the results suggest that social media do not affect self-esteem of socially maladjusted teens. It was proven that creativity regulates emotions and helps to relieve stress and frustration. No correlation between creativity and well being had been found due to inconclusive answers received in the questionnaire. However, results suggest that creative workshops improve the involved individuals' competencies by expanding their knowledge and allowing them to learn new skills. Conclusions drawn in this thesis show positive improvements in self-esteem and self-agency in socially maladjusted people when employing creative activities in social rehabilitation.