Orientacja ciała osoby migającej jako wyznacznik biegłości w polskim języku migowym jako języku obcym

Celem niniejszej pracy jest poddanie analizie zmiany w wykorzystywaniu przestrzeni migania przez osoby słyszące uczące się polskiego języka migowego jako języka obcego na kierunku filologia polskiego języka migowego na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Badanie stanowiące podstawę opisu przedstawionego w pracy zostało przeprowadzone z udziałem studentów w trakcie II i III semestru studiów magisterskich w 2024 roku. Analiza opiera się na porównaniu materiałów wideo zgromadzonych podczas dwóch sesjach nagraniowych i sprawdzeniu, jakie zmiany nastąpiły u poszczególnych osób między nagraniami w zakresie posługiwania się przestrzenią migania jako wyznacznikiem informacji referencjalnej i narzędziem służącym do sygnalizowania zmiany ról w narracji.

The aim of this thesis is to analyze the changes in the use of signing space by hearing individuals learning Polish Sign Language as a foreign language within the Polish Sign Language Philology program at the Faculty of Polish Studies of the University of Warsaw. The study forming the basis of the description presented herein was conducted with the participation of students during the second and third semesters of the Master’s program in 2024. The analysis is based on a comparison of video materials collected during two recording sessions and on examining what changes occurred in individual participants’ use of signing space between the recordings, specifically with regard to employing it as a marker of referential information and as a tool for signaling role shifts in narration.