Teoria i praktyka wywiadu dziennikarskiego na przykładzie dokumentu ,,Naczelny po godzinach”

Celem niniejszej pracy magisterskiej pt. „Teoria i praktyka wywiadu dziennikarskiego na przykładzie dokumentu ,,Naczelny po godzinach” było zrozumienie teoretycznej, jak i praktycznej strony wywiadu na podstawie rozmowy przygotowanej w formie wideo. Autor w I rozdziale wyjaśnia na podstawie kilku definicji, czym jest wywiad w rozumieniu słowników, medioznawców i dziennikarzy. W dalszej części przedstawia historię tego rodzaju dziennikarskiego rzemiosła. Od pierwszych rozmów w starożytności, aż do pełnoprawnego wywiadu, który został udostępniony w gazecie. Autor przedstawił rodzaje wywiadów, zarówno tych opartych na medium, jak i tematykę rozmowy. Dokładnie wyjaśnił pojęcia„ zur Sache” i „zur Person” na których opiera się podział. W drugiej części pierwszego rozdziału rozpisane zostało, w jaki sposób przygotować się do wywiadu oraz przedstawione zostały wywiady, które zapisały się w historii dziennikarstwa. Ostatni podrozdział pokazuje różnice, jakie występują w dziennikarstwie sportowym i którzy redaktorzy są najbardziej znanymi i cenionymi rozmówcami. W drugim rozdziale autor skupia się na opisaniu drogi, która dzieliła go od pierwszego telefonu do osoby, z którą chciał przeprowadzić wywiad aż do samego spotkania. Ta część zawiera głównie kwestie organizacyjne. Rozpisany został również scenariusz, na którym opierała się cała rozmowa. W drugiej części rozdziału autor opisuje przebieg nagrań oraz rozmowy. Doświadczenia te stają się następnie kwestią refleksji nad popełnionymi błędami, jak i tym co zostało wykonane dobrze. Ostatnie strony pracy poświęcone zostały analizie przygotowanego materiału, w których autor tłumaczy między innymi kilka scen oraz wizję, z jaką zrealizował materiał.

The purpose of the master’s thesis entitled “The Theory and Practice of Journalistic Interviews Based on the Documentary Film Naczelny after hours” was to explore both the theoretical and practical dimensions of the interview, using as a case study a conversation prepared and presented in video format. The first chapter examines, through several authoritative definitions, how the term “interview” is understood by lexicographers, media scholars, and professional journalists. It then traces the historical development of this journalistic form, from its origins in ancient dialogues to the fully developed interview as published in the press. The author further classifies interviews according to both the medium through which they are disseminated and the thematic focus of the conversation, offering a detailed discussion of the zur Sache and zur Person categories on which this typology is based.

The latter part of the first chapter addresses the process of preparing for an interview and highlights landmark interviews that have shaped the history of journalism. The final subsection considers the distinctive features of sports journalism, identifying the most prominent and respected practitioners in this field.

The second chapter shifts to the author's own experience, documenting the progression from the initial telephone contact with the prospective interviewee to the in-person meeting. This section is primarily concerned with organizational considerations and includes the interview script that served as the structural foundation for the exchange. The subsequent part of the chapter describes the recording process and the conduct of the interview itself. These experiences are then subjected to critical reflection, assessing both errors and effective practices.

The concluding pages of the thesis are devoted to a detailed analysis of the recorded material, in which the author explicates selected scenes and articulates the creative vision underlying the project's execution.