Z dziejów łowiectwa II RP. Korespondencja Janusza Domaniewskiego i Witołda Ziembickiego w latach 1925-1948

W kolejnym, dziesiątym tomie „Memorabilia Zoologica” przedstawiono korespondencję prowadzoną w latach 1925–1948 pomiędzy profesorami Witołdem Ziembickim oraz Januszem Domaniewskim. Profesor Ziembicki był lekarzem internistą, nauczycielem akademickim, historykiem medycyny, redaktorem kilku czasopism, publicystą, działaczem społecznym, przyrodnikiem, myśliwym, bibliofilem, bibliografem wielu znanych postaci. Profesor Domaniewski, z kolei, był przede wszystkim przyrodnikiem zafascynowanym ornitologią, naukowcem zaangażowanym w rozwój ochrony przyrody oraz muzealnictwa przyrodniczego w Polsce. To, co ich połączyło i stało się podstawą ich wieloletniej korespondencji, była wspólna pasja – łowiectwo. Tematyka listów jest zróżnicowana i obejmuje m.in. organizację polskiego łowiectwa i prawodawstwo z nim związane. Ma to szczególne znaczenie, gdyż po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku tworzono nowe ramy prawno-organizacyjne aktywności polskich myśliwych, a obaj autorzy listów brali w tym procesie aktywny udział. Ważnym wątkiem dyskusji korespondencyjnej były także obserwacje przyrodnicze i zbieranie informacji m.in. metodą ankietową, mające służyć monitorowaniu zwierzyny. Obaj profesorowie publikowali liczne artykuły łowieckie w periodykach dla myśliwych. Wymiana opinii pomiędzy nimi dotycząca konieczności podjęcia wybranego tematu i jego opracowania świadczy o ich nieustającej chęci podnoszenia poziomu merytorycznego oraz o trosce o rozwój wiedzy przyrodniczej w kręgach polującej elity.