Komunikowanie rządowe w Polsce w latach 2010-2013

Rozprawa doktorska „Komunikowanie rządowe w Polsce w latach 2010–2013” miała na celu wyjaśnienie, w jaki sposób polski rząd organizuje swoje struktury do realizacji zadań publicznych w obszarze publicznego komunikowania rządowego. Niezależnie od tego celu, w rozprawie postawiono również trzy cele operacyjne. Pierwszy dotyczył wyjaśnienia, jakie regulacje prawne i w jakim zakresie tworzą normy publicznego komunikowania rządowego w Polsce oraz jak wpływają na proces organizacji komunikowania rządowego w Polsce. Drugi, operacyjny cel badań, związany był z weryfikacją hipotezy badawczej, która mówi, że komunikowanie rządowe w Polsce ma charakter ministerialny, a nie rządowy – dotyczy nie ogółu rządu i administracji rządowej, ale jedynie poszczególnych podmiotów tworzących rząd i administrację rządową, czyli wybranych urzędów rządowej administracji centralnej. Nie istnieje w związku z tym w Polsce jedna polityka rządu w tym aspekcie, a jedynie wiele niezależnych, niespójnych ze sobą polityk działania polskiego rządu. Trzeci cel operacyjny związany był z potrzebą wzbogacenia wiedzy i dorobku naukowego związanego z komunikowaniem publicznym oraz promocją tej tematyki w obszarze działania polskiej nauki oraz podmiotów polskiej administracji rządowej. Obiektem badań był polski rząd, to jest wybrane urzędy wchodzące w skład centralnej administracji rządowej. Okres badawczy pracy objął lata 2010–2013, czyli przełom dwóch kadencji Sejmu i Senatu RP oraz okres pełnienia funkcji Prezesa Rady Ministrów przez tę samą osobę – Donalda Tuska, który w tym okresie stał na czele koalicyjnych rządów Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. W tym czasie ta sama osoba pełniła funkcję Rzecznika Prasowego Rządu i ta sama osoba pełniła funkcję sekretarza stanu odpowiedzialnego za strategię komunikacji społecznej. Przeprowadzone w ramach niniejszej rozprawy badania empiryczne pozwoliły pozytywnie zweryfikować postawioną hipotezę badawczą. Badania wykazały, że komunikowanie rządowe w Polsce ma charakter ministerialny, a nie rządowy. Nie istnieje w związku z tym w Polsce jedna polityka rządu w tym aspekcie, a jedynie wiele niezależnych, niespójnych ze sobą polityk działania polskiego rządu. Badania wykazały, iż polskie regulacje w sposób jasny i szeroki określają standardy działania rządu w zakresie komunikowania rządowego. Brak jest jednak, jak pokazuje analiza prawoznawcza, regulacji określających struktury i zasady organizacyjne działania rządu w badanym aspekcie. W związku z tym polski rząd w badanym zakresie nie posiada żadnej polityki, nie istnieje podmiot koordynujący tę część aktywności rządu, poszczególne resorty dowolnie kształtują swoje struktury organizacyjne oraz cele. Brak jest również strategii unifikacji wizerunku rządu. Rozproszone są też środki finansowe, co sprawia, że aktywność poszczególnych podmiotów wydaje się przypadkowa, a działania rządu jako całego – rozproszone. Nie jest czytelna linia dzieląca publiczne komunikowanie rządowe od politycznego, co jest, w ocenie autora rozprawy, niezgodne z zasadą neutralności politycznej służby cywilnej w ramach administracji rządowej. Tak zorganizowane struktury nie posiadają zdolności do prowadzenia efektywnych i ekonomicznych działań rządu, w tym do budowy zaufania obywateli do władzy, a tym samym do pozyskiwania poparcia dla prowadzonych polityk oraz zwiększania zaangażowania obywateli i ich realnego udziału w życiu publicznym.

The purpose of the doctoral dissertation entitled "Government communication in Poland in 2010-2013" is to illustrate how the Polish government organizes its structures responsible for carrying out public duties related to government communication. In addition to the foregoing, the dissertation also describes three ensuing operating objectives. The first one is to list the legal regulations and outline the extent to which they create the standards for government communication in Poland, and how they affect the organization of government's communication process. The second objective is to verify a hypothesis that the Polish government communication actually takes place at the ministerial level instead of the governmental level, i.e. communication is done by individual ministries – not the government and the administration as a whole. Therefore, the Polish government does not have a uniform policy in that regard. Instead, there are several policies that are inconsistent with one another. The third objective is to expand the current scientific knowledge and expertise related to public communication, and to promote this topic throughout the Polish academic community and among the Polish government administration bodies. The research covered the Polish government, i.e. selected offices and institutions comprising the central administration. Research covered years 2010-2013, i.e. the turn of two terms of both houses of the Polish parliament (Sejm and Senate). During both of those terms, the incumbent Prime Minister was Donald Tusk who headed the coalition government of the Civic Platform and the Polish People's Party. During that time, there were no changes on the position of the Government's Press Spokesperson as well as on the position of the secretary of state responsible for social communication strategy. The empirical analyses conducted as part of this dissertation confirmed the hypothesis referred to above. The research shows that in Poland, government communication is done at the ministerial level, not at the governmental level. Therefore, the Polish government does not have a uniform policy in that regard. Instead, there are several policies that are inconsistent with one another. The research has proven that Polish regulations clearly and extensively define the standards and government's duties related to government communication. However, as the legal analysis shows, there are no regulations defining the organizational structures and rules for government's actions in the aspect covered by the study. Accordingly, the Polish government does not have any policy in place regarding the analysed issues, and there is no entity that would coordinate this aspect of government's operations. Instead, individual ministries have their own organizational structures and goals. The government also does not have a uniform image strategy. Funding is dispersed, resulting in seemingly haphazard actions of individual entities and in disorganised activities of the government as a whole. There is no clear line between government public communication and political communication. The author of the dissertation believes that this situation is in contravention with the principle of political neutrality of civil service and government administration. Such organization of the structures fails to ensure that the government's operations will be efficient and economically sound. It is not conducive to building the citizens' trust in the authorities, gaining their support for the government's policies and increasing citizens' involvement and real participation in public life.