Reurbanizacja poprzemysłowych terenów warszawskiego Służewca na przykładzie inwestycji Resi4Rent przy ul. Taśmowej

Tematem pracy jest reurbanizacja terenów poprzemysłowych warszawskiego Służewca oraz związane z nią procesy finansjalizacji i komodyfikacji mieszkalnictwa, omówione na przykładzie inwestycji Resi4Rent przy ul. Taśmowej. Celem pracy jest ocena, w jakim stopniu inwestycje sektora najmu instytucjonalnego (PRS) odpowiadają rzeczywistym potrzebom mieszkańców, a w jakim służą maksymalizacji zysku inwestorów. Postawiona w pracy teza głosi, że reurbanizacja Służewca stanowi przykład postępującego utowarowienia mieszkalnictwa, ograniczającego społeczną użyteczność przestrzeni i pogłębiającego problem dostępności mieszkań. Praca odpowiada na pytania o wpływ najmu instytucjonalnego na charakter dzielnicy, dostępność mieszkań oraz o sposób, w jaki mieszkańcy oceniają tę formę najmu. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym, stanowiącym teoretyczny fundament pracy, dokonano przeglądu literatury z zakresu socjologii miasta, procesów urbanizacyjnych, zagadnień mieszkalnictwa i zamieszkiwania oraz finansjalizacji rynku mieszkaniowego. W rozdziale drugim przedstawiono historię Służewca jako obszaru podlegającego przekształceniom oraz scharakteryzowano warszawski rynek najmu instytucjonalnego. Rozdział trzeci poświęcono badaniom własnym dotyczącym percepcji inwestycji Resi4Rent przy ul. Taśmowej przez mieszkańców dzielnicy oraz samych lokatorów budynku. Zastosowano analizę treści internetowych oraz analizę terenową, w tym obserwację i wywiady swobodne. Ustalenia badawcze częściowo potwierdziły tezę. Model „mieszkania w abonamencie” jednoznacznie ilustruje proces komodyfikacji mieszkalnictwa. Transformacja dzielnicy ma charakter powierzchowny, ukierunkowana jest na zysk i nie sprzyja budowaniu trwałych więzi lokalnych. Rynek PRS, adresowany do konkretnego typu najemców, nie odpowiada szerzej na ogólny deficyt mieszkaniowy. Mimo nieprzychylnych opinii mieszkańców dzielnicy innych niż lokatorzy inwestycji realizowanych w ramach najmu instytucjonalnego, przestrzeń pozostaje podatna na dalszą komodyfikację.

The topic of this thesis is the reurbanization of the post-industrial areas of Warsaw's Służewiec district and the associated processes of the financialization and commodification of housing, discussed using the example of the Resi4Rent investment at Taśmowa Street. The aim of the study is to assess the extent to which investments by the Private Rented Sector (PRS) respond to the actual needs of residents versus the extent to which they serve to maximize profits for investors. The thesis put forward argues that the reurbanization of Służewiec constitutes an example of the progressive commodification of housing, which limits the social utility of space and deepens the problem of housing affordability. The paper answers questions regarding the impact of institutional rental on the character of the district, housing affordability, and how residents perceive this form of tenancy. The thesis consists of three chapters. The first chapter, which forms the theoretical foundation of the work, provides a literature review in the fields of urban sociology, urbanization processes, issues of housing and dwelling, and the financialization of the housing market. The second chapter presents the history of Służewiec as an area undergoing transformations and characterizes Warsaw's institutional rental market. The third chapter is dedicated to empirical research concerning the perception of the Resi4Rent investment at Taśmowa Street by both the district's residents and the tenants of the building themselves. Web content analysis and fieldwork, including observation and unstructured interviews, were applied. The research findings partially confirmed the thesis. The subscription housing model clearly illustrates the process of housing commodification. The transformation of the district is superficial, profit-oriented, and does not foster the development of lasting local bonds. The PRS market, which targets a specific type of tenant, does not broadly address the general housing deficit. Despite unfavorable opinions from district residents other than the tenants of developments implemented within institutional rental, the space remains susceptible to further commodification.