Rosyjska kultura bez makijażu „wielkości”: próba dekonstrukcji

W artykule zostało omówione bezrefleksyjne używanie przymiotnika „wielki” w kon tekście kultury rosyjskiej, co jest wynikiem długotrwałej polityki protekcjonizmu kul turowego prowadzonej przez władze rosyjskie od czasów carskich do współczesnego reżimu Putina. Zjawisko to jest szczególnie widoczne w synkretycznej naturze kultury rosyjskiej, która włącza do swojego kanonu twórczość przedstawicieli innych narodów, takich jak Ukraińcy czy Ormianie. Artykuł wskazuje na imperialno-kolonialną politykę kulturalną mającą na celu przywłaszczenie osiągnięć innych narodów, marginalizację ich tożsamości i konstruowanie wizerunku Rosji jako „wielkiej” i wiarygodnej potęgi. Kul tura w tym kontekście służy jako narzędzie legitymizacji agresji, maskując brutalność polityki państwa. Autor porusza również kwestię złożoności współczesnej tożsamości rosyjskiej, w której przeplatają się elementy buntu, pokoju i narracji imperialnych, two rząc ambiwalentny obraz osoby uwikłanej w system świata rosyjskiego. Zdolność systemu do asymilacji różnych światopoglądów i mitologizowania „rosyjskiej wyjątkowo ści” stanowi wyzwanie w dekonstrukcji głęboko zakorzenionych wzorców imperialnych.

The article discusses the unreflective use of the adjective „great” in the context of Rus sian culture, which is the result of a long-standing cultural protectionism policy pur sued by Russian authorities from the Tsarist era to the contemporary Putin regime. This phenomenon is particularly evident in the syncretic nature of Russian culture, which incorporates the work of individuals from other nations, such as Ukrainians or Arme nians, into its canon. The article points to an imperial-colonial cultural policy aimed at appropriating the achievements of other nations, marginalizing their identities, and constructing an image of Russia as a „great” and credible power. Culture, in this context, serves as a legitimizing tool for aggression, masking the brutality of state policies. The article also addresses the complexity of contemporary Russian identities, in which el ements of rebellion, peace, and imperial narratives intertwine, creating an ambivalent image of a person caught in the system of the Russian world. The system’s ability to assimilate various worldviews and mythologize „Russian exceptionalism” poses a chal lenge in deconstructing deeply rooted imperial patterns.