Czy słowa mają moc? Język inkluzywny jako zjawisko językowe – analiza porównawcza na przykładzie języka polskiego i hebrajskiego

Praca jest próbą przybliżenia inkluzywności językowej w języku hebrajskim i polskim. Zaczyna się od nakreślenia kontekstu socjolingwistycznego zjawiska, opisu stanowisk normatywnych instytucji językowych oraz uwarunkowań gramatycznych obu języków. Następnie przedstawia różnorodne strategie inkluzywne dla polszczyzny i hebrajszczyzny należące do języka wolnego od uprzedzeń i stereotypów, neutralnego płciowo oraz niebinarnego, które zostały zaczerpnięte z poradników i źródeł internetowych. Główną część pracy stanowi analiza porównawcza powyższych rozwiązań inkluzywnych pomiędzy językami. Przyjmuje ona perspektywę językoznawczą i opisuje kolejno rozwiązania w obrębie rzeczownika, imiesłowu, przymiotnika, zaimka osobowego, czasownika i rozwiązań graficznych. Celem opracowania jest odpowiedź na pytanie, czy pomimo różnic strukturalnych między badanymi językami strategie inkluzywne w języku polskim i hebrajskim wykazują pewne podobieństwa.