Just Potential? Women’s Empowerment and Digitalisation in European Energy Communities

Niniejsze badanie analizuje zdolność modelu Wspólnoty Energii Odnawialnej (REC) do wspierania wzmocnienia pozycji kobiet w europejskiej dwuetapowej transformacji, a także bariery, które obecnie ograniczają ten potencjał. W ramach strategii „Sprawiedliwość Energetyczna i Sprawiedliwe Zarządzanie Płcią” badanie wykorzystuje jakościową metodę eksploracyjną, łączącą analizę danych zastanych z wywiadami z ekspertami. Kluczowymi aspektami, które umożliwiają REC przyczynianie się do wzmocnienia pozycji kobiet, są ich partycypacyjna struktura podejmowania decyzji oraz zdolność do zwiększania kontroli nad lokalnymi zasobami, co można wzmocnić dzięki cyfryzacji. Jednocześnie zidentyfikowano również pewne bariery strukturalne utrudniające wzmocnienie pozycji kobiet poprzez podejście REC, a mianowicie wiedzę techniczną, ograniczenia czasowe i zasoby finansowe. W kontekście barier stwierdzono, że cyfryzacja częściowo je łagodzi, ale co najważniejsze, często pogłębia. W związku z tym niniejsze badanie rzuca światło na niedostatecznie zbadaną lukę między polityką a praktyką w europejskiej strategii REC. Sugeruje to, że model REC, choć obiecujący, nie może przyczynić się do wzmocnienia pozycji kobiet i sprawiedliwości energetycznej, jeśli nie poświęci się znacznej uwagi kwestii włączenia płci w europejską podwójną transformację.

This study explores the ability of the Renewable Energy Community (REC) model to contribute to women’s empowerment in the European twin transition, along with the barriers currently limiting its ability to do so. Within a framework of Energy Justice and Gender-Just Governance, this study uses an exploratory qualitative method that combines desk research with expert interviews. The key aspects identified as enabling RECs to contribute to women’s empowerment are their participatory decision-making structure, as well as their ability to increase control over local resources, both of which can be strengthens with digitalisation. Simultaneously, certain structural barriers are also identified as hindering women’s empowerment through the REC approach, namely technical knowledge, time constraints, and financial resources. In the context of barriers, digitalization is found to partially mitigate, but crucially, often exacerbate said barriers. With this, this study sheds light on an under-studied policy-practice gap in European REC strategy. It suggests that the REC model, while promising, cannot be assumed to contribute to women’s empowerment and energy justice without significant attention being given to gender inclusion in the European twin transition.