Analysis of the Assumptions Behind Selected UN Sustainable Development Goals: The Risk of Inconsistency

Niniejsza praca analizuje wewnętrzną logikę, spójność oraz praktyczną skuteczność Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ (SDGs). Choć SDGs stanowią jedno z najbardziej ambitnych globalnych przedsięwzięć formułowania wspólnej wizji zrównoważonego rozwoju, przedstawiona analiza wykazuje, że ich konstrukcja zawiera liczne sprzeczności koncepcyjne oraz niespójności strukturalne. Wykorzystując dwie ramy analityczne - teorię wyznaczania celów Locke’a i Lathama oraz model SMART Dorana - praca ocenia, czy SDGs funkcjonują jako poprawnie sformułowane cele mogące realnie kierować działaniami międzynarodowymi. Szczególną uwagę poświęcono wybranym celom ujawniającym wyraźne napięcia: Celowi 8 (Wzrost gospodarczy i godna praca) oraz Celowi 12 (Odpowiedzialna konsumpcja i produkcja), a także Celowi 2 (Zero głodu) w odniesieniu do Celów 13 - 15 (ochrona środowiska). Zestawienia te ukazują dwa podstawowe dylematy wpisane w Agendę: dylemat ekonomiczny oraz dylemat ekologiczny. Wyniki wskazują, że wiele celów brakuje specyficzności, mierzalności i wewnętrznej kompatybilności, co osłabia ich wartość operacyjną. Praca konkluduje, że chociaż SDGs stworzyły globalny język zrównoważonego rozwoju, ich obecna struktura ogranicza potencjał transformacyjny. Rekomendacje obejmują wprowadzenie hierarchii celów, bardziej mierzalnych i kontekstowych wskaźników, mechanizmów zarządzania kompromisami oraz realistyczniejsze podejście do modeli rozwoju opartego na wzroście.

This thesis examines the internal logic, coherence, and practical effectiveness of the United Nations Sustainable Development Goals (SDGs). Although the SDGs represent one of the most ambitious global attempts to articulate a shared vision for sustainable development, the analysis shows that their design is marked by conceptual contradictions and structural inconsistencies. Using two analytical frameworks - Locke and Latham’s goal-setting theory and Doran’s SMART model - the thesis evaluates whether the SDGs function as well-formulated goals capable of guiding coordinated international action. Particular attention is given to selected goals whose tensions are especially pronounced: Goal 8 (Decent Work and Economic Growth) and Goal 12 (Responsible Consumption and Production), as well as Goal 2 (Zero Hunger) in relation to Goals 13 -15 (environmental protection). These pairings reveal two fundamental dilemmas embedded within the Agenda: the economic dilemma and the ecological dilemma. The findings indicate that many SDGs lack specificity, measurability, and internal compatibility, which weakens their operational value and enables conflicting policy interpretations. The thesis concludes that although the SDGs successfully established a global sustainability discourse, their current structure limits their transformative potential. Recommendations include introducing goal hierarchy, measurable and context-sensitive targets, mechanisms for managing trade-offs, and a more realistic approach to growth-dependent development models.