Wykorzystanie teorii wojny informacyjnej przez Federację Rosyjską wobec Estonii, Litwy i Łotwy w latach 2007-2025.

Niniejsza praca analizuje wykorzystanie teorii wojny informacyjnej przez Federację Rosyjską wobec państw bałtyckich — Litwy, Łotwy i Estonii — w latach 2007–2025. Jej celem jest wykazanie, że rosyjskie działania informacyjne nie mają charakteru przypadkowego, lecz stanowią element systemowej i długofalowej strategii oddziaływania, zakorzenionej w radzieckiej oraz rosyjskiej tradycji operacji informacyjno-psychologicznych, dezinformacji, propagandy i zarządzania refleksyjnego. Praca omawia główne narracje, narzędzia i mechanizmy rosyjskiego wpływu, wskazując na znaczenie pamięci historycznej, napięć etniczno-językowych oraz mniejszości rosyjskojęzycznych. Analizie poddano także reakcje państw bałtyckich i ich mechanizmy odporności.

This thesis examines the Russian Federation’s application of information warfare theory against the Baltic states—Lithuania, Latvia, and Estonia—between 2007 and 2025. Its aim is to demonstrate that Russian information activities are not incidental, but rather constitute an integral component of a systematic and long-term influence strategy rooted in the Soviet and Russian traditions of information-psychological operations, disinformation, propaganda, and reflexive control. The study discusses the principal narratives, instruments, and mechanisms of Russian influence, with particular emphasis on the role of historical memory, ethno-linguistic tensions, and Russian-speaking minorities. It also analyses the responses of the Baltic states and the mechanisms they have developed to strengthen societal and institutional resilience.