Artificial Femininity: Gendered AI Representation in Film and Public Discourse

Celem poniższej pracy magisterskiej jest analiza nadawania płci sztucznej inteligencji. Praca skupia się na reprezentacji sfeminizowanej AI w filmach i dyskursie publicznym poprzez analizę trzech tematów: władzy, umysłu i ciała. Rozdział pierwszy przedstawia różne konteksty związane ze sztuczną inteligencją: tło historyczne, sposoby reprezentacji AI w kulturze i filmografii, a także dyskurs akademicki dotyczący sfeminizowanej sztucznej inteligencji. Rozdział drugi skupia się na sposobach przedstawienia sfeminizowanej sztucznej inteligencji w wybranych filmach. Analiza opiera się na trzech produkcjach: Metropolis (1927) w reżyserii Fritza Langa, Ona (2013) w reżyserii Spike'a Jonze'a oraz Ex Machina (2014) w reżyserii Alexa Garlanda. Wybrane filmy stanowią podstawę rozważań na tematy kobiecości jako władzy, kobiecości jako umysłu i kobiecości jako ciała. Rozdział trzeci poświęcony jest omówieniu wyników ankiety przeprowadzonej wśród studentów dwóch warszawskich uczelni. Ankieta dotyczyła feminizacji AI zarówno w filmach, jak i w prawdziwym życiu i została podzielona na dwie części. Część A skupiła się na zbadaniu ogólnych postaw wobec sztucznej inteligencji. Część B miała za zadanie zebrać opinie na temat feminizacji sztucznej inteligencji oraz problematycznych konsekwencji tego zjawiska. Wyniki ankiety wzbogaciły pracę magisterską cennymi spostrzeżeniami uczestników na temat obaw i nadziei związanych ze sztuczną inteligencją oraz zjawiskiem nadawania jej płci w kontekstach władzy, umysłu i ciała.

The MA thesis aims to analyse the phenomenon of gendering artificial intelligence. It addresses the representation of feminised AI in film and public discourse through three themes: gender and power, the mind, and the body. The introductory part of the paper explains the reasons for choosing the topic and its significance in today's world. In the first chapter, the MA thesis introduces artificial intelligence in various contexts: the technology's historical background, portrayals of artificial intelligence in cinematography, and cultural and academic discourses on feminised AI. In the second chapter, the work focuses on different portrayals of feminised artificial intelligence in film. The analysis of how AI women are represented is based on three cinematic works: Metropolis (1927), directed by Fritz Lang, Her (2013), directed by Spike Jonze, and Ex Machina (2014), directed by Alex Garland. The chosen films allow for discussion of three themes: femininity as power, femininity as the mind, and femininity as the body. In the third chapter, the MA thesis discusses the findings of a survey conducted as part of the research to explore participants' AI-related attitudes. Divided into two Parts (A and B), the survey assesses general opinions on artificial intelligence as well as focuses on the act of feminising artificial intelligence and its problematic consequences for the lives of real women. The survey elaborates on issues present in both cinema and real life, enriching the MA thesis with valuable insights into the themes of power, mind, and body.