Instytucja repatriacji w polityce migracyjnej Polski

Celem niniejszej pracy był opis funkcjonowania instytucji repatriacji jako jednego ze sposobów uzyskania obywatelstwa polskiego oraz ocena efektywności państwa polskiego w procesie repatriacyjnym. Na osiągnięcie celu złożyła się część teoretyczna, w której zawarte jest tło historyczne przymusowych deportacji Polaków w głąb ZSRR oraz powojennych masowych akcji repatriacyjnych. Poza tym, istotne okazało się opisanie stanu prawnego repatriacji według obowiązujących przepisów, ze szczególnym uwzględnieniem przebiegu procedury repatriacyjnej. Część praktyczna pozwoliła zaś na ocenę organów państwowych w zakresie prowadzenia polityki repatriacyjnej. Było to możliwe dzięki danym statystycznym, wynikom kontroli NIK, a także dzięki opiniom osób najbardziej zainteresowanych w tym procesie, czyli repatriantów.

The aim of this master’s thesis was to describe the functioning of the repatriation institution as one of the ways of obtaining Polish citizenship and to evaluate the effectiveness of the Polish state in the repatriation procces. Achieving the goal consisted of a theoretical part, which included the historical background of forced deportations of Poles deep into the USSR and post-war mass repatriations actions. Furthermore, it turned out to be important to describe the legal status of repatriation in accordance with applicable regulations, with particular emphasis on the course of the repatriation procedure. The practical part enabled the assessment of state authorities in the implementation of repatriation policy. This was possible thanks to statistical data, results of the Supreme Audit Office audits, and also thanks to the opinions of people most interested in this process, i.e. repatriates.